๗. ลสุณทายกเถราปทาน (๓๗)

๓๙|๓๙.๘๙| หิมวนฺตสฺส อวิทูเร ตาปโส อาสหํ ตทา ลสุณํ อุปชีวามิ ลสุณํ มยฺห โภชนํ ฯ |๓๙.๙๐| ขาริโย ปูรยิตฺวาน สงฺฆารามํ อคญฺฉหํ หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน สงฺฆสฺส ลสุณํ อทํ ฯ |๓๙.๙๑| วิปสฺสิสฺส นรคฺคสฺส สาสเน นิรตสฺสหํ สงฺฆสฺส ลสุณํ ทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๙.๙๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ลสุณํ ยํ อทํ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ลสุณานํ อิทํ ผลํ ฯ |๓๙.๙๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ลสุณทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ลสุณทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ