๖. ติปุปผิยเถราปทาน (๙๖)

 ๙๘ |๙๘.๓๑| มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน พฺรหา ปาฏลึ หริตํ ทิสฺวา ตีณิ ปุปฺผานิ โอกิรึ ฯ |๙๘.๓๒| สุกฺขปณฺณานิ คณฺหิตฺวา พหิ ฉฑฺเฑสหํ ตทา อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ วิมุตฺตํ จ อนาสวํ ฯ |๙๘.๓๓| สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ วิปสฺสึ โลกนายกํ ปาฏลึ อภิวาเทตฺวา ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๙๘.๓๔| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โพธึ อภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โพธิปูชายิทํ ผลํ ฯ |๙๘.๓๕| สมนฺตปาสาทิกา นาม เตรสาสึสุ ราชิโน อิโต ตึสติกปฺปมฺหิ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๙๘.๓๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ