ศาสนา · ข้ออื่นในเล่มนี้เล่ม ๒๗
๔. อสิตาภูชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๒. ทุกนิบาต] ๙. อุปาหนวรรค ๕. วัจฉนขชาดก (๒๓๕) ๔. อสิตาภูชาดก (๒๓๔) ว่าด้วยพระนางอสิตาภู (พระนางอสิตาภูตรัสกับพรหมทัตตกุมารว่า)
๑๖๗พระองค์นั่นแหละได้ทรงกระทำเหตุนี้ในกาลนี้ หม่อมฉันปราศจากความรักใคร่ในพระองค์เสียแล้ว บัดนี้ ความรักใคร่นี้นั้นไม่อาจจะเชื่อมประสานได้อีก เหมือนกับงาช้างที่ถูกเลื่อยตัดขาดไม่อาจจะเชื่อมต่อได้ดังเดิม (ครั้นพระนางเสด็จจากไปแล้ว พรหมทัตตกุมารจึงคร่ำครวญว่า)
๑๖๘บุคคลผู้ปรารถนาเกินประมาณเพราะความโลภเกินไป และเพราะความเมาในความโลภเกินไปจึงเสื่อมจากประโยชน์อย่างนี้ เหมือนตัวเราเสื่อมจากพระนางอสิตาภู อสิตาภูชาดกที่ ๔ จบ