๖. วาตัคคสินธวชาดก

๔๖แม่เป็นโรคผอมเหลืองไม่ใยดีอาหารเพราะม้าตัวใด ม้านั้นคือตัวนี้มาภักดีแล้ว บัดนี้ เพราะเหตุไร แม่จึงให้ม้านั้นหนีไปเสียเล่า (แม่ลาได้ฟังคำของลูก จึงกล่าวว่า)

๔๗ก็ถ้าความเชยชิดเกิดมีแต่แรกพบ ชื่อเสียงของสตรีจะเสียหาย เพราะเหตุนั้น ลูกเอ๋ย แม่จึงทำให้ม้านั้นหนีไป (พระศาสดาได้ตรัสพระคาถาว่า)

๔๘หญิงใดไม่ปรารถนาชายมียศศักดิ์ เกิดในตระกูลสูงที่เขาชักนำมาแล้ว จะเสียใจไปนานแสนนาน เหมือนภัททลีแม่ลาเสียใจเพราะคิดถึงม้าสินธพที่ชื่อวาตัคคะ วาตัคคสินธวชาดกที่ ๖ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๓๐}