ศาสนา · ข้ออื่นในเล่มนี้เล่ม ๒๗
๗. ลาภครหชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. ลาภครหชาดก (๒๘๗) ว่าด้วยวิธีการหลอกลวงเพื่อแสวงหาลาภ (อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์ได้ตรัสกับมาณพผู้เป็นศิษย์ว่า)
๑๐๙ไม่บ้าก็ทำเป็นเหมือนคนบ้า ไม่ใช่คนส่อเสียดก็ทำเป็นเหมือนคนส่อเสียด {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๔๔} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๓. ติกนิบาต] ๔. อัพภันตรวรรค ๘. มัจฉุททานชาดก (๒๘๘) ไม่ใช่นักฟ้อนรำก็ทำเป็นเหมือนนักฟ้อนรำ ไม่ตื่นข่าวก็ทำเป็นเหมือนตื่นข่าว ย่อมได้ลาภในบุคคลที่ลุ่มหลงงมงาย นี้เป็นคำสอนสำหรับเธอ (ลูกศิษย์ได้ฟังคำของอาจารย์แล้ว จึงติเตียนลาภว่า)
๑๑๐พราหมณ์ น่าติเตียนการได้ยศ และการได้ทรัพย์สำหรับเลี้ยงชีวิต ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบความพินาศ หรือประพฤติไม่เป็นธรรม
๑๑๑ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการแสวงหาโดยไม่ชอบธรรม ลาภครหชาดกที่ ๗ จบ