๔. ชัมพุขาทกชาดก

๑๓๐ใครนั่นมีเสียงหยดย้อยยอดเยี่ยม กว่าสัตว์ที่มีเสียงไพเราะทั้งหลาย จับอยู่ที่กิ่งต้นหว้า เจรจาด้วยสำเนียงอันน่าพอใจ คล้ายลูกนกยูง (กาสรรเสริญตอบสุนัขจิ้งจอกว่า)

๑๓๑กุลบุตรรู้จักสรรเสริญกุลบุตรด้วยกัน นี่ท่านผู้มีผิวพรรณเช่นกับลูกเสือโคร่ง เชิญท่านบริโภคเถิดเพื่อน เราจะให้ลูกหว้าสุกแก่ท่าน (เทวดาโพธิสัตว์เห็นกากับสุนัขจิ้งจอกกล่าวยกย่องกันตามที่ไม่เป็นจริง จึงกล่าวว่า)

๑๓๒เราเห็นมานานแล้ว คนที่มาประชุมกันพูดเท็จ สรรเสริญกันเอง คือ กากินอาหารที่เขาคายแล้วและสุนัขจิ้งจอกกินซากศพ ชัมพุขาทกชาดกที่ ๔ จบ