๙. ติตติรชาดก

๗๓พระคุณเจ้าผู้เจริญ ข้าพเจ้าอยู่สบายดี และได้บริโภคอาหารตามชอบใจ ข้าพเจ้ากำลังอยู่ในอันตราย คติของข้าพเจ้าจะเป็นอย่างไรหนอ (ดาบสโพธิสัตว์ตอบปัญหาของนกกระทาว่า)

๗๔ปักษี ถ้าใจของเธอไม่น้อมไปเพื่อกรรมชั่ว บาปก็ไม่แปดเปื้อนเธอผู้เป็นคนดี ไม่ขวนขวายในการกระทำกรรมชั่ว (นกกระทาได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

๗๕นกกระทาจำนวนมากมาด้วยเข้าใจว่า ญาติของพวกเราจับอยู่ที่นี้ ย่อมประสบเคราะห์กรรมเพราะอาศัยข้าพเจ้า ใจข้าพเจ้ารังเกียจในกรรมชั่วนั้น {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๗๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๒. ปุจิมันทวรรค ๑๐. สุจจชชาดก (๓๒๐) (ดาบสโพธิสัตว์จึงกล่าวว่า)

๗๖ถ้าใจของเธอไม่ถูกกรรมชั่วประทุษร้าย กรรมชั่วที่นายพรานทำเพราะอาศัยเธอ ก็ไม่ถูกต้องเธอ บาปก็ไม่แปดเปื้อนเธอผู้เป็นคนดี ผู้ขวนขวายน้อย ติตติรชาดกที่ ๙ จบ