๗. ปีฐชาดก

๑๔๕ข้าพเจ้ามิได้ถวายตั่ง น้ำดื่ม และโภชนาหารแด่พระคุณเจ้า ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ขอพระคุณเจ้าจงยกโทษให้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นโทษนั้นอยู่ (พระดาบสโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

๑๔๖อาตมามิได้ติดใจ มิได้โกรธเคือง และมิได้มีความไม่พอใจแม้แต่น้อย อนึ่ง แม้อาตมาก็ยังคิดคำนึงในใจอยู่ว่า หน้าที่ในตระกูลเป็นเช่นนี้แน่นอน {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๘๖} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๔. โกกิลวรรค ๘. ถุสชาดก (๓๓๘) (เศรษฐีได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)

๑๔๗พวกข้าพเจ้าถวายอาสนะ น้ำดื่ม และน้ำมันทาเท้า ทุกสิ่งทุกเมื่อ นี้เป็นหน้าที่ในตระกูลครั้งปู่ย่าตายายของข้าพเจ้า

๑๔๘พวกข้าพเจ้าบำรุงสมณะและพราหมณ์โดยเคารพ ในกาลทุกเมื่อเหมือนญาติผู้ใหญ่ นี้เป็นธรรมในตระกูลครั้งบิดาและปู่ของข้าพเจ้า ปีฐชาดกที่ ๗ จบ