๔. สุวรรณกักกฏกชาดก

๙๒๓สิงฺคี มิโค อายตจกฺขุเนตฺโต อฏฺฐิตฺตโจ วาริสโย อโลโม เตนาภิภูโต กปณํ รุทามิ หเร สขา กิสฺส นุ มํ ชหาสิ ฯ

๙๒๔โส อสฺสสนฺโต มหตา ผเณน ภุชงฺคโม กกฺกฏกชฺฌปตฺโต สขา สขารํ ปริตายมาโน ภุชงฺคมํ กกฺกฏโก อคฺคเหสิ ฯ

๙๒๕น วายสํ โน ปน สปฺปราชํ ฆาสตฺถิโก กกฺกฏโก อเทยฺย ปุจฺฉามิ ตํ อายตจกฺขุเนตฺต อถ กิสฺส เหตุมฺห อุโภ คหีตา ฯ

๙๒๖อยํ ปุริโส มม อตฺถกาโม โย มํ คเหตฺวา อุทกาย เนติ ตสฺมึ มเต ทุกฺขมนปฺปกํ เม อหญฺจ เอโส จ อุโภ น โหม ฯ

๙๒๗มมญฺจ ทิสฺวาน ปวฑฺฒกายํ สพฺโพ ชโน หึสิตุเมวมิจฺเฉ สาทุญฺจ ถูลญฺจ มุทุญฺจ มํสํ กากาปิ มํ ทิสฺวาน วิเหฐเยยฺยุํ ฯ

๙๒๘สเจ ตสฺส เหตุมฺห อุโภ คหีตา อุฏฺฐาตุ โปโส วิสมาวมามิ มมญฺจ กากญฺจ ปมุญฺจ ขิปฺปํ ปุเร วิสํ คาฬฺหมุเปติ มจฺจํ ฯ

๙๒๙สปฺปํ ปโมกฺขามิ น ตาว กากํ ปฏิพทฺธโก โหติ หิ ตาว กาโก ปุริสญฺจ ทิสฺวาน สุขึ อโรคํ กากํ ปโมกฺขามิ ยเถว สปฺปํ ฯ

๙๓๐กาโก ตทา เทวทตฺโต อโหสิ วารโณ ปน กณฺหสปฺโป อโหสิ อานนฺทภโทฺร กกฺกฏโก อโหสิ อหํ ตทา พฺราหฺมโณ โหมิ สตฺถาติ ฯ สุวณฺณกกฺกฏกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------