๗. โลมสกัสสปชาดก

๖๐ข้าแต่มหาราช หากพระองค์ให้ฤๅษีโลมสกัสสปะบูชายัญได้ พระองค์จะเป็นเหมือนพระอินทร์ ไม่แก่ ไม่ตายเลย (ฤๅษีโลมสกัสสปะกล่าวกับสัยหอำมาตย์ว่า)

๖๑อาตมาไม่ปรารถนาแผ่นดินอันมีสมุทรเป็นขอบเขต มีสาครล้อมรอบประดุจต่างหู พร้อมกับคำนินทา ท่านจงทราบอย่างนี้เถิด สัยหอำมาตย์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๑๐} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๙. นวกนิบาต] ๗. โลมสกัสสปชาดก (๔๓๓)

๖๒พราหมณ์ น่าติเตียนการได้ยศ และการได้ทรัพย์สำหรับเลี้ยงชีวิต ซึ่งเป็นเหตุให้ประสบความพินาศ หรือประพฤติไม่เป็นธรรม

๖๓ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการแสวงหาโดยไม่ชอบธรรม

๖๔ถึงแม้เราจะเป็นนักบวชถือบาตรเลี้ยงชีพ ไม่เบียดเบียนผู้อื่นในโลก การเลี้ยงชีพเช่นนั้นแหละยังดีกว่าการครองราชสมบัติ (ประชาชนที่มาประชุมกันกล่าวว่า)

๖๕ดวงจันทร์ก็มีกำลัง ดวงอาทิตย์ก็มีกำลัง สมณะและพราหมณ์ทั้งหลายก็มีกำลัง ฝั่งสมุทรก็มีกำลัง แต่หญิงทั้งหลายมีกำลังเหนือกว่ากำลังทั้งหมด

๖๖เพราะพระนางจันทวดีได้ใช้ฤๅษีชื่อโลมสกัสสปะ ซึ่งมีตบะสูงบูชายัญชื่อ วาชเปยยะ เพื่อประโยชน์แก่พระบิดาได้ (ฤๅษีโลมสกัสสปะสลดใจ จึงกล่าวว่า)

๖๗กรรมที่กระทำด้วยความโลภมีกามเป็นเหตุนั้น เป็นกรรมเผ็ดร้อน เราจักค้นหารากเหง้าของกรรมนั้น จักตัดราคะพร้อมทั้งเครื่องผูก

๖๘น่าติเตียน กามทั้งหลายแม้มากมายในโลก ขอถวายพระพรมหาบพิตร ตบะเท่านั้นประเสริฐกว่ากามคุณทั้งหลาย อาตมาจะละกาม บำเพ็ญตบะ ส่วนแว่นแคว้นและพระนางจันทวดี ขอถวายคืนมหาบพิตร โลมสกัสสปชาดกที่ ๗ จบ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๑๑}