๕. อังโกลกเถราปทาน (๑๙๕)

๑๙๗|๑๙๗.๒๓| องฺโกลํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา มาลาวรสโมคตํ โอจินิตฺวาน ตํ ปุปฺผํ อคมํ พุทฺธสนฺติเก ฯ |๑๙๗.๒๔| สิทฺธตฺโถ ตมฺหิ สมเย ปฏิลีโน มหามุนิ มุหุตฺตํ ปฏิมาเนตฺวา คุหายํ ปุปฺผโมกิรึ ฯ |๑๙๗.๒๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๙๗.๒๖| ฉตฺตึสมฺหิ อิโต กปฺเป อาเสโก เทวคชฺชิโต สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๙๗.๒๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา องฺโกลโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ องฺโกลกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ