๖. วกุลปุปผิยเถราปทาน (๒๒๖)

๒๒๘|๒๒๘.๒๙| นารโท อิติ เม นามํ กสฺสโป อิติ มํ วิทู อทฺทสํ สมณานคฺคํ วิปสฺสึ เทวสกฺกตํ ฯ |๒๒๘.๓๐| อนุพฺยญฺชนธรํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ วกุลปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๒๒๘.๓๑| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๒๘.๓๒| จตุสตฺตติโต กปฺเป โรมโส นาม ขตฺติโย อามุตฺตมาลาภรโณ สโยคฺคพลวาหโน ฯ |๒๒๘.๓๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วกุลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ วกุลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ