๑๐. ปัพภารทายกเถราปทาน (๓๑๐)

๓๑๒|๓๑๒.๔๗| ปิยทสฺสิโน ภควโต ปพฺภาโร โสธิโต มยา ฆฏกญฺจ อุปฏฺฐาสึ ปริโภคาย ตาทิโน ฯ |๓๑๒.๔๘| ตํ เม พุทฺโธ วิยากาสิ ปิยทสฺสี มหามุนิ สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ธชาลุ หริตามโย ฯ |๓๑๒.๔๙| นิพฺพตฺติสฺสติ โส ยูโป รตนญฺจ อนปฺปกํ ปพฺภารทานํ ทตฺวาน กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๑๒.๕๐| อิโต พตฺตึสกปฺปมฺหิ สุพุทฺโธ นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๑๒.๕๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปพฺภารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปพฺภารทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ เกสรํ คนฺธมนฺนญฺจ ธมฺมสญฺญาผเลน จ ปสาทารามทายี จ เลปโก พุทฺธสญฺญิโก ปพฺภารโท จ คาถาโย เอกปญฺญาส กิตฺติตา ฯ ปทุมเกสริยวคฺโค เอกตฺตึสติโม ฯ --------------