๑๐. ปิณฑปาติกเถราปทาน (๓๖๐)

๓๖๒|๓๖๒.๓๗| ติสฺโส นามาสิ สมฺพุทฺโธ วิหาสิ ปวเน ตทา ตุสิตาหิ อิธาคนฺตฺวา ปิณฺฑปาตํ อทาสหํ ฯ |๓๖๒.๓๘| สมฺพุทฺธํ อภิวาเทตฺวา ติสฺสํ นาม มหายสํ สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ตุสิตํ อคมาสหํ ฯ |๓๖๒.๓๙| เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปิณฺฑปาตสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๖๒.๔๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิณฺฑปาติโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปิณฺฑปาติกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ สทฺทสญฺญี ยวสิโก กึสุโกรณฺฑปุปฺผิโย อาลมฺพนมฺพยาคู จ ปุฏกวจฺฉทายโก สรณํ ปิณฺฑปาโต จ คาถา ตาฬีสเมว จ ฯ สทฺทสญฺญิกวคฺโค ฉตฺตึโส ฯ ---------