๕. สัตตปัณณิยเถราปทาน (๓๗๕)

๓๗๗|๓๗๗.๒๘| สุมโน นาม สมฺพุทฺโธ อุปฺปชฺชิ โลกนายโก ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สตฺตปณฺณิมปูชยึ ฯ |๓๗๗.๒๙| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป สตฺตปณฺณิมปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สตฺตปณฺณิปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๗๗.๓๐| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๗๗.๓๑| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๓๗๗.๓๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตปณฺณิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สตฺตปณฺณิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ