๕. มลิตวัมภเถรคาถา

๑๐๕เราเกิดกระสันขึ้นในที่ใด จะไม่อยู่ในที่นั้น ถึงจะยินดีอย่างนั้น ก็พึงหลีกไปเสีย ส่วนผู้มีปัญญาไม่พึงอยู่ประจำสถานที่ที่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์เลย