๑๑. สัปปกเถรคาถา

๓๐๗เมื่อใด นางนกยางมีขนขาวสะอาด ถูกความกลัวต่อเมฆดำ(ฝนฟ้าคะนอง)คุกคาม ปรารถนาจะกลับรัง จะบินเข้าสู่รัง เมื่อนั้น แม่น้ำอชกรณี ย่อมทำเราให้รื่นรมย์

๓๐๘เมื่อใด นางนกยางมีขนขาวสะอาด ถูกความกลัวต่อเมฆดำคุกคาม ไม่เห็นที่เร้นที่หลบภัย ย่อมเสาะหาที่เร้นที่หลบภัย เมื่อนั้น แม่น้ำอชกรณี ย่อมทำเราให้รื่นรมย์

๓๐๙ต้นหว้าทั้งหลาย ณ ที่นั้นๆ ทั้งสองฟากฝั่ง ทำฝั่งแม่น้ำข้างหลังถ้ำใหญ่ให้งดงาม จะทำสัตว์อะไร ไม่ให้ยินดีได้ในที่นั้นเล่า

๓๑๐กบทั้งหลายมีผู้เสียงเบา หลบหนีฝูงงูพิษได้อย่างปลอดภัย พากันส่งเสียงร้องอย่างไพเราะ วันนี้เป็นสมัยที่อยู่ปราศจากภูเขาและแม่น้ำก็หาไม่ แม่น้ำอชกรณีเป็นแม่น้ำที่ปลอดภัย สวยงาม น่ารื่นรมย์ดี