๑๐. สุมนเถรคาถา

๔๒๙เมื่อครั้งเราบวชใหม่ มีอายุได้ ๗ ขวบ โดยกำเนิด ได้ข่มพญานาค ผู้มีฤทธิ์มากด้วยฤทธิ์

๔๓๐ได้ตักน้ำจากสระใหญ่อโนดาดมาถวายพระอุปัชฌาย์ พระศาสดาได้ทอดพระเนตรเห็นเราแล้ว ตรัสดังนี้ว่า

๔๓๑สารีบุตร เธอจงดูเด็กน้อยนี้ ผู้มีใจตั้งมั่นดีภายใน กำลังถือหม้อน้ำมานี้

๔๓๒สามเณรของพระอนุรุทธะ มีวัตรน่าเลื่อมใส มีอิริยาบถงดงาม ทั้งแกล้วกล้าด้วยฤทธิ์ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๔๑๓} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๖. ฉักกนิบาต] ๑๑. นหาตกมุนีเถรคาถา

๔๓๓อันพระอนุรุทธะผู้เป็นบุรุษอาชาไนย ฝึกให้เป็นบุรุษอาชาไนย ผู้เป็นคนดีฝึกให้เป็นคนดี ผู้สำเร็จกิจแล้ว แนะนำสั่งสอนแล้ว

๔๓๔สุมนสามเณรนั้น ได้ถึงความสงบอย่างยิ่ง ทำให้แจ้งซึ่งธรรมอันไม่กำเริบพระอรหัตตผล แล้วหวังว่าใครๆ อย่าพึงรู้จักเรา