๔. สุนทรีนันทาเถรีคาถา

๘๒นันทา เธอจงพิจารณาดูร่างกายซึ่งกระสับกระส่าย ไม่สะอาด เป็นของเปื่อยเน่า จงอบรมจิตให้ตั้งมั่นดี มีอารมณ์เดียว ด้วยอสุภภาวนา

๘๓ร่างกายหญิงที่เนรมิตขึ้นนี้ ฉันใด ร่างกายของเธอนั่น ก็ฉันนั้น ร่างกายของเธอนั่น ฉันใด ร่างกายหญิงที่เนรมิตขึ้นนี้ ก็ฉันนั้น ร่างกายเป็นของเปื่อยเน่า มีกลิ่นเหม็นฟุ้งไป ที่พวกคนเขลาเพลิดเพลินกันยิ่งนัก

๘๔เมื่อเธอพิจารณาร่างกายนั้นอย่างนี้ ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันและกลางคืน แต่นั้น จะเห็นแจ้งด้วยปัญญาของตนเองได้ (พระสุนทรีเถรีบรรลุพระอรหัตแล้วได้กล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

๘๕เมื่อเรานั้นไม่ประมาท ค้นคว้าอยู่โดยแยบคาย ได้เห็นร่างกายนี้ทั้งภายในและภายนอกตามความเป็นจริง {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๕๖๙} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา [๕. ปัญจกนิบาต] ๕. นันทุตตราเถรีคาถา

๘๖ทีนั้น เราจึงเบื่อหน่ายในร่างกาย และคลายความกำหนัดในภายใน ไม่ประมาท ไม่เกาะเกี่ยวในสิ่งอะไรๆ เป็นผู้สงบระงับ ดับสนิทแล้ว