๖. มิตตากาฬีเถรีคาถา

๙๒เราออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตด้วยศรัทธา แต่เป็นผู้ขวนขวายในลาภสักการะเที่ยวไปด้วยเหตุนั้นๆ

๙๓ละทิ้งประโยชน์ที่ยอดเยี่ยม ถือเอาประโยชน์ที่เลว ตกอยู่ในอำนาจของกิเลส ไม่ยินดีประโยชน์ของความเป็นสมณะ

๙๔เมื่อเรานั้นนั่งในที่อยู่ ได้เกิดความสังเวชว่า เราเดินทางผิดเสียแล้ว ตกอยู่ในอำนาจของตัณหา

๙๕ชีวิตของเราน้อย ชราและพยาธิย่ำยี ร่างกายนี้จะแตกสลายไปเสียก่อน ไม่ใช่เวลาที่เราจะประมาท

๙๖เมื่อเราพิจารณาถึงความเกิดขึ้น และความเสื่อมไปของขันธ์ทั้งหลายตามความเป็นจริง จึงได้ดำรงอยู่อย่างผู้มีจิตหลุดพ้น เราได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว