๗. สกุลาเถรีคาถา

๙๗เมื่อเรายังอยู่ในเรือน ฟังธรรมของภิกษุแล้ว ได้เห็นนิพพานซึ่งเป็นธรรมปราศจากกิเลสดุจธุลี เป็นทางถึงความสุข ไม่จุติ {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๕๗๑} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา [๕. ปัญจกนิบาต] ๘. โสณาเถรีคาถา

๙๘เรานั้นละบุตรธิดา ทรัพย์ และข้าวเปลือก โกนผมแล้วบวชเป็นบรรพชิต

๙๙เป็นสิกขมานาอยู่ เจริญมรรคเบื้องสูง จึงละราคะ โทสะ และอาสวะทั้งหลายที่ประกอบด้วยราคะและโทสะนั้นได้

๑๐๐อุปสมบทเป็นภิกษุณีแล้ว ระลึกชาติก่อนได้ ชำระทิพยจักษุที่อบรมแล้วอย่างดีให้หมดมลทินได้

๑๐๑เห็นสังขารทั้งหลายเป็นอนัตตาอันเกิดแต่เหตุ มีสภาวะทรุดโทรมโดยความเป็นอนัตตาแล้วละอาสวะทั้งปวงได้ จึงเป็นผู้เย็นดับสนิทแล้ว