๒. จาลาเถรีคาถา

๑๘๒เราเป็นภิกษุณี อบรมอินทรีย์แล้ว ตั้งสติไว้มั่น รู้แจ้งบทอันสงบเป็นเหตุเข้าไปสงบระงับสังขารเป็นสุข (มารถามว่า)

๑๘๓ท่านมีศีรษะโล้นบวชเจาะจงใครหนอ วางตัวเหมือนสมณะ ท่านไม่ชอบใจลัทธิเดียรถีย์ ทำไมยังมางมงายประพฤติทางผิดนี้อยู่เล่า (พระจาลาเถรีตอบว่า)

๑๘๔เหล่าชนที่ถือลัทธิเดียรถีย์นอกจากศาสนานี้ ยึดมั่นทิฏฐิทั้งหลาย ไม่รู้แจ้งธรรม ไม่ฉลาดในธรรม

๑๘๕ส่วนพระพุทธเจ้า เสด็จอุบัติในตระกูลศากยะ ไม่มีผู้ใด เปรียบปราน พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมโปรดเรา อันเป็นอุบายล่วงเสียซึ่งทิฏฐิทั้งหลาย คือ

๑๘๖ทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ความดับทุกข์ และอริยมรรคมีองค์ ๘ ซึ่งเป็นข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์

๑๘๗เราฟังคำสอนของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ในคำสอน ได้บรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

๑๘๘เรากำจัดความเพลิดเพลินในกามทั้งปวงได้แล้ว ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว มารผู้ชั่วช้าเลวทราม ท่านจงรู้อย่างนี้ว่า ท่านถูกเรากำจัดแล้ว {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๕๘๕}