อาสวักขยสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๘๙๒ปญฺจิมานิ ภิกฺขเว อินฺทฺริยานิ ฯ กตมานิ ปญฺจ ฯ สทฺธินฺทฺริยํ ฯเปฯ ปญฺญินฺทฺริยํ ฯ อิมานิ โข ภิกฺขเว ปญฺจินฺทฺริยานิ ฯ
๘๙๓อิเมสํ โข ภิกฺขเว ปญฺจนฺนํ อินฺทฺริยานํ ภาวิตตฺตา พหุลีกตตฺตา ภิกฺขุ อาสวานํ ขยา อนาสวํ เจโตวิมุตฺตึ ปญฺญาวิมุตฺตึ ทิฏฺเฐว ธมฺเม สยํ อภิญฺญา สจฺฉิกตฺวา อุปสมฺปชฺช วิหรตีติ ฯ มุทุตรวคฺโค ทุติโย ฯ ตสฺสุทฺทานํ ปฏิลาโภ จ ตโย สงฺขิตฺตา วิตฺถารา อปเร ตโย ปฏิปนฺโน จุปสโม อาสวานํ ขโย จิเมติ ฯ -----------
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. อาสวักขยสูตร ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุให้สิ้นอาสวะ
“ภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์ ๕ ประการนี้ อินทรีย์ ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. สัทธินทรีย์ ฯลฯ ๕. ปัญญินทรีย์ อินทรีย์ ๕ ประการนี้
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๓๐๐}
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๔. อินทริยสังยุต] ๒. มุทุตรวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุทำให้แจ้งเจโตวิมุตติ ปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเองเข้าถึงอยู่ในปัจจุบัน เพราะอินทรีย์ ๕ประการนี้ที่ภิกษุเจริญ ทำให้มากแล้ว” อาสวักขยสูตรที่ ๑๐ จบ มุทุตรวรรคที่ ๒ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปฏิลาภสูตร ๒. ปฐมสังขิตตสูตร ๓. ทุติยสังขิตตสูตร ๔. ตติยสังขิตตสูตร ๕. ปฐมวิตถารสูตร ๖. ทุติยวิตถารสูตร ๗. ตติยวิตถารสูตร ๘. ปฏิปันนสูตร ๙. สัมปันนสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๓๐๑}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาอาสวักขยสูตรที่ ๑๐
สูตรที่ ๑๐. ตื้นทั้งนั้นแล.
ใน ๒ สูตรนี้ (สูตรที่ ๙-๑๐) พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงอินทรีย์เจือกัน.
จบอรรถกถาอาสวักขยสูตรที่ ๑๐ จบมุทุตวรรคที่ ๒ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ปฏิลาภสูตร
๒. สังขิตตสูตรที่ ๑
๓. สังขิตตสูตรที่ ๒
๔. สังขิตตสูตรที่ ๓
๕. วิตถารสูตรที่ ๑
๖. วิตถารสูตรที่ ๒
๗. วิตถารสูตรที่ ๓
๘. ปฏิปันนสูตร
๙. อุปสมสูตร
๑๐. อาสวักขยสูตร. -----------------------------------------------------