ควัมปติสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๑๗๑๐เอกํ สมยํ สมฺพหุลา เถรา ภิกฺขู เจติเยสุ วิหรนฺติ สหชนิเย ฯ เตน โข ปน สมเยน สมฺพหุลานํ เถรานํ ภิกฺขูนํ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺตานํ มณฺฑลมาเฬ สนฺนิสินฺนานํ สนฺนิปติตานํ อยมนฺตรากถา อุทปาทิ โย นุ โข อาวุโส ทุกฺขํ ปสฺสติ ทุกฺขสมุทยํปิ โส ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธํปิ ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธคามินึ ปฏิปทํปิ ปสฺสตีติ ฯ
๑๗๑๑เอวํ วุตฺเต อายสฺมา ควมฺปติตฺเถโร ภิกฺขู เอตทโวจ สมฺมุขา เมตํ อาวุโส ภควโต สุตํ สมฺมุขา ปฏิคฺคหิตํ โย ภิกฺขเว ทุกฺขํ ปสฺสติ ทุกฺขสมุทยํปิ โส ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธํปิ ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธคามินึ ปฏิปทํปิ ปสฺสติ ฯ โย ทุกฺขสมุทยํ ปสฺสติ ทุกฺขํปิ โส ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธํปิ ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธคามินึ ปฏิปทํปิ ปสฺสติ ฯ โย ทุกฺขนิโรธํ ปสฺสติ ทุกฺขํปิ โส ปสฺสติ ทุกฺขสมุทยํปิ ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธคามินึ ปฏิปทํปิ ปสฺสติ ฯ โย ทุกฺขนิโรธคามินึ ปฏิปทํ ปสฺสติ ทุกฺขํปิ โส ปสฺสติ ทุกฺขสมุทยํปิ ปสฺสติ ทุกฺขนิโรธํปิ ปสฺสตีติ ฯ โกฏิคามวคฺโค ตติโย ฯ ตสฺสุทฺทานํ เทฺว วชฺชี สมฺมาสมฺพุทฺโธ อรหํ อาสวกฺขโย มิตฺตํ ตถา จ โลโก จ อภิญฺเญยฺยํ ควมฺปตีติ ฯ -----------
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. ควัมปติสูตร ว่าด้วยพระควัมปติ
สมัยหนึ่ง ภิกษุผู้เถระหลายรูปอยู่ ณ เมืองสหชนิยะ แคว้นเจตี สมัยนั้น เมื่อภิกษุผู้เถระหลายรูปกลับจากบิณฑบาต ภายหลังฉันภัตตาหารเสร็จแล้ว นั่งประชุมกันที่โรงกลม ได้สนทนากันขึ้นในระหว่างว่า “ท่านทั้งหลาย ผู้ใดเห็นทุกข์ ผู้นั้นชื่อว่าเห็นทุกขสมุทัยบ้าง เห็นทุกขนิโรธบ้าง เห็นทุกขนิโรธคามินี-ปฏิปทาบ้าง” เมื่อภิกษุผู้เถระทั้งหลายกล่าวอย่างนี้แล้ว ท่านพระควัมปติเถระได้กล่าวกับภิกษุทั้งหลายดังนี้ว่า “ผู้มีอายุทั้งหลาย ผมได้ฟัง ได้รับมาเฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาคว่า ‘ภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดเห็นทุกข์ ผู้นั้นชื่อว่าเห็นทุกขสมุทัยบ้างเห็นทุกขนิโรธบ้าง เห็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาบ้าง ผู้ใดเห็นทุกขสมุทัย ผู้นั้นชื่อว่าเห็นทุกข์บ้าง เห็นทุกขนิโรธบ้าง เห็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทาบ้าง ผู้ใดเห็นทุกขนิโรธ ผู้นั้นชื่อว่าเห็นทุกข์บ้าง เห็นทุกขสมุทัยบ้าง เห็นทุกขนิโรธ-คามินีปฏิปทาบ้าง ผู้ใดเห็นทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ผู้นั้นชื่อว่าเห็นทุกข์บ้างเห็นทุกขสมุทัยบ้าง เห็นทุกขนิโรธบ้าง” ควัมปติสูตรที่ ๑๐ จบ โกฏิคามวรรคที่ ๓ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๑๑}
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค [๑๒. สัจจสังยุต] ๓. โกฏิคามวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปฐมโกฏิคามสูตร ๒. ทุติยโกฏิคามสูตร ๓. สัมมาสัมพุทธสูตร ๔. อรหันตสูตร ๕. อาสวักขยสูตร ๖. มิตตสูตร ๗. ตถสูตร ๘. โลกสูตร ๙. ปริญเญยยสูตร ๑๐. ควัมปติสูตร
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๖๑๒}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาควัมปติสูตรที่ ๑๐
พึงทราบอธิบายในควัมปติสูตรที่ ๑๐
คำว่า สหชนิยะ ได้แก่ ในพระนครที่มีชื่อว่า สหชนิยะ.
คำเป็นต้นว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ผู้ใดย่อมเห็นทุกข์ ผู้นั้นชื่อว่าย่อมเห็นแม้ทุกขสมุทัย ดังนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้วด้วยอำนาจการแทงตลอดอย่างเดียว.
ก็ในพระสูตรนี้ ได้ตรัสการแทงตลอดอย่างเดียวเท่านั้นแล.
จบอรรถกถาควัมปติสูตรที่ ๑๐ จบโกฏิคามวรรควรรณนาที่ ๓ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. วัชชีสูตรที่ ๑
๒. วัชชีสูตรที่ ๒
๓. สัมมาสัมพุทธสูตร
๔. อรหันตสูตร
๕. อาสวักขยสูตร
๖. มิตตสูตร
๗. ตถสูตร
๘. โลกสูตร
๙. ปริญเญยยสูตร
๑๐. ควัมปติสูตร. -----------------------------------------------------