มลสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๓๒๓สาวตฺถีนิทานํ ฯ ตีณีมานิ ภิกฺขเว มลานิ ฯ กตมานิ ตีณิ ฯ ราโค มลํ โทโส มลํ โมโห มลํ ฯ อิมานิ โข ภิกฺขเว ตีณิ มลานิ ฯ
๓๒๔อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณนฺนํ มลานํ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ภาเวตพฺโพติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. มลสูตร ว่าด้วยมลทิน
“ภิกษุทั้งหลาย มลทิน ๓ ประการนี้ มลทิน ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. มลทินคือราคะ ๒. มลทินคือโทสะ ๓. มลทินคือโมหะ มลทิน ๓ ประการนี้ ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้เพื่อความสิ้นไป เพื่อละมลทินทั้ง ๓ ประการนี้ ฯลฯ ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ นี้ ฯลฯ มลสูตรที่ ๗ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สูตรที่ ๑๐-๑๔ ไม่มีอรรถกถาแก้. อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุตต์ เอสนาวรรคที่ ๑๒ ๙. วิธาสูตร