นิฆสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๓๒๕สาวตฺถีนิทานํ ฯ ตโยเม ภิกฺขเว นีฆา ฯ กตเม ตโย ฯ ราโค นีโฆ โทโส นีโฆ โมโห นีโฆ ฯ อิเม โข ภิกฺขเว ตโย นีฆา ฯ
๓๒๖อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณนฺนํ นีฆานํ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ภาเวตพฺโพติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๘. นีฆสูตร ว่าด้วยทุกข์
“ภิกษุทั้งหลาย ทุกข์ ๓ ประการนี้ ทุกข์ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ ๑. ทุกข์คือราคะ ๒. ทุกข์คือโทสะ ๓. ทุกข์คือโมหะ ทุกข์ ๓ ประการนี้ ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ เพื่อรู้ยิ่ง เพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละทุกข์ทั้ง ๓ ประการนี้ ฯลฯ ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ นี้ ฯลฯ นีฆสูตรที่ ๘ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๑๙ หน้า : ๙๗}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถานิฆสูตรที่ ๑๕
บทว่า นีฆา ได้แก่ ทุกข์.
ก็ในบทนี้มีคำอธิบายว่า ทุกข์ทั้งหลายเกิดแก่บุรุษใด ย่อมทำลายบุรุษนั้นเสีย เพราะฉะนั้นจึงชื่อว่า นีฆา.
สูตรที่เหลือในวรรคนี้ง่ายทั้งนั้น.
จบอรรถกถานิฆสูตรที่ ๑๕ -----------------------------------------------------