๑. เสเรยยเถราปทาน (๑๒๑)

๑๒๓|๑๒๓.๑| อชฺฌายิโก มนฺตธโร ติณฺณํ เวทาน ปารคู อพฺโภกาเส ฐิโต สนฺโต อทฺทสํ โลกนายกํ ฯ |๑๒๓.๒| สีหํ ยถา วนจรํ พฺยคฺฆราชํว นิตฺตสํ ติธปฺปภินฺน มาตงฺคํ กุญฺชรํว มเหสินํ ฯ |๑๒๓.๓| เสเรยฺยกํ คเหตฺวาน อากาเส อุกฺขิปึ อหํ พุทฺธสฺส อานุภาเวน ปริวาเรนฺติ สพฺพโส ฯ |๑๒๓.๔| อธิฏฺฐหิ มหาวีโร สพฺพญฺญู โลกนายโก สมนฺตา ปุปฺผฉทนํ โอกิรึสุ นราสภํ ฯ |๑๒๓.๕| ตโต สา ปุปฺผกญฺจุกา อนฺโตวณฺฏา พหิมุขา สตฺตาหํ ฉทนํ กตฺวา ตโต อนฺตรธายถ ฯ |๑๒๓.๖| ตญฺจ อจฺฉริยํ ทิสฺวา อพฺภูตํ โลมหํสนํ พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทสึ สุคเต โลกนายเก ฯ |๑๒๓.๗| เตน จิตฺตปฺปสาเทน สุกฺกมูเลน โจทิโต กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ |๑๒๓.๘| ปณฺณรสสหสฺสมฺหิ กปฺปานํ ปญฺจวีสเต วิลามาลา สนามา จ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๒๓.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เสเรยฺยโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เสเรยฺยกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ