๖. อุปหนทายกเถราปทาน (๒๕๖)

|๒๕๘.๒๐| อโหสึ จนฺทโน นาม สมฺพุทฺธสฺสตฺรโช ตทา เอโกปาหโน มยา ทินฺโน โพธิ สมฺปชฺช เม ตุวํ ฯ |๒๕๘.๒๑| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปาทุํ อททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุปาหนสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๕๘.๒๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุปาหนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อุปาหนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น เราชื่อว่าจันทนะ เป็นบุตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า เราได้ ถวายรองเท้าคู่หนึ่ง (ด้วยความปรารถนาว่า) ท่านจงยังความตรัสรู้ให้สำเร็จ แก่เรา ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายรองเท้าใด ในกาลนั้น ด้วย การถวายรองเท้านั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายรองเท้า คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำ ให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอุปาหนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อุปหนทายกเถราปทาน.