๗. ปุฏกปูชกเถราปทาน (๓๕๗)

|๓๕๙.๒๖| ทิวาวิหารา นิกฺขนฺโต วิปสฺสี โลกนายโก ภิกฺขาย วิจรนฺโต โส มม สนฺติกมุปาคมิ ฯ |๓๕๙.๒๗| ตโต ปีติโต สุมโน พุทฺธเสฏฺฐสฺส ตาทิโน โลณสุปุฏกํ ทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๓๕๙.๒๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุฏกมทาสหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุฏกสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๓๕๙.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฏกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฏกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้เป็นนายกของโลก เสด็จออกจากที่พัก กลางวันแล้ว พระองค์เสด็จเที่ยวภิกษาเข้ามาถึงสำนักเรา ลำดับนั้น เรามี ปีติโสมนัส ถวายกระเทียมห่อหนึ่งแด่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ผู้คงที่ แล้วบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัลป ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวาย ห่อกระเทียมใด ด้วยทานนั้น เราไม่รู้ทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายกระ- เทียมห่อหนึ่ง คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระปุฏกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ปุฏกปูชกเถราปทาน