๖. มัจฉทายกเถราปทาน (๒๖๖)

|๒๖๘.๒๓| จนฺทภาคานทีตีเร อโหสึ อุกฺกุโส ตทา มหนฺตํ มจฺฉํ ปคฺคยฺห สิทฺธตฺถสฺส มุนิโน อทํ ฯ |๒๖๘.๒๔| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มจฺฉมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มจฺฉทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๖๘.๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มจฺฉทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มจฺฉทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นนกออก อยู่ที่ฝั่งแม่น้ำจันทภาคา เราได้คาบปลาตัวใหญ่ มาถวายแด่พระมุนีพระนามว่าสิทธัตถะ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ ถวายปลาใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการ ถวายปลา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระมัจฉทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ มัจฉทายกเถราปทาน.