๖. อนุโลมทายกเถราปทาน (๑๔๖)

๑๔๘|๑๔๘.๒๖| อโนมทสฺสิสฺส มุนิโน โพธิเวทึ อกาสหํ สุธาย ปิณฺฑํ ทตฺวาน ปาณิกมฺมํ อกาสหํ ฯ |๑๔๘.๒๗| ทิสฺวา ตํ สุกตํ กมฺมํ อโนมทสฺสี นรุตฺตโม ภิกฺขุสงฺเฆ ฐิโต สตฺถา อิมํ คาถํ อภาสถ ฯ |๑๔๘.๒๘| อิมินา สุธกมฺเมน เจตนาปณิธีหิ จ สมฺปตฺตึ อนุโภตฺวาน ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสติ ฯ |๑๔๘.๒๙| ปสนฺนมุขวณฺโณมฺหิ เอกคฺโค สุสมาหิโต ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน ฯ |๑๔๘.๓๐| อิโต กปฺปสเต อาสึ ปริปุณฺโณ อนูนโก ราชา สมฺปสฺสโน นาม จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๔๘.๓๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนุโลมทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อนุโลมทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ