๒. มิเนลปุปผิยเถราปทาน (๒๐๒)

๒๐๔|๒๐๔.๕| สุวณฺณวณฺโณ ภควา สตรํสี ปภาวโร จงฺกมนํ สมารูโฬฺห เมตฺตจิตฺโต สิขิ สโต ฯ |๒๐๔.๖| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน โถเมตฺวา ญาณมุตฺตมํ มิเนลปุปฺผํ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ |๒๐๔.๗| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๐๔.๘| เอกูนตึเส กปฺปมฺหิ สุเมฆฆนนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๐๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มิเนลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มิเนลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ