๖. สันธิตเถราปทาน (๒๑๖)

|๒๑๘.๒๗| อสฺสตฺเถ หริโตภาเส สํวิรูฬฺหมฺหิ ปาทเป เอกํ พุทฺธคตํ สญฺญํ อลภิตฺถํ ปฏิสฺสโต ฯ |๒๑๘.๒๘| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ สญฺญมลภึ ตทา ตสฺสา สญฺญาย วาหสา ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฯ |๒๑๘.๒๙| อิโต เตรสกปฺปมฺหิ วนิทฺโธ นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๑๘.๓๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สนฺธิโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สนฺธิตตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เรามีสติเกิดขึ้นเฉพาะหน้า ได้สัญญาอันไปในพระพุทธเจ้าอย่างหนึ่ง ที่ ไม้อัสสัตถพฤกษ์ อันมีรัศมีเขียวสด งดงามดี ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้สัญญาใด ในกาลนั้น เพราะการได้สัญญานั้นเป็นเหตุนำมา เราได้ บรรลุความสิ้นอาสวะ ในกัลปที่ ๑๓ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ จอมกษัตริย์พระนามว่าวนิทธะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพล มาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสันธิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สันธิตเถราปทาน.