๑๐. เอกวันทนิยเถราปทาน (๒๓๐)

๒๓๒|๒๓๒.๔๘| อุสภํ ปวรํ วีรํ เวสฺสภุํ วิชิตาวินํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธเสฏฺฐํ อวนฺทหํ ฯ |๒๓๒.๔๙| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วนฺทนาย อิทํ ผลํ ฯ |๒๓๒.๕๐| จตุวีสมฺหิ กปฺปมฺหิ วิคตานนฺทนามโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๒๓๒.๕๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกวนฺทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกวนฺทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ อาลมฺพนญฺจ อชินํ มํสทารกฺขทายโก อพฺยาธิวกุลโสณฺณํ มิญฺชํ อาเวฬ วนฺทนํ ปญฺจปญฺญาส คาถาโย คณิตา อตฺถทสฺสิหีติ ฯ อาลมฺพนทายกวคฺโค เตวีสติโม ฯ ----------