๑๐. วาสิทายกเถราปทาน (๒๔๐)

๒๔๒|๒๔๒.๓๗| กมฺมาโรหํ ปุเร อาสึ ติวรายํ ปุรุตฺตเม เอกา วาสิ มยา ทินฺนา สยมฺภุํ อปราชิตํ ฯ |๒๔๒.๓๘| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วาสิมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วาสิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๔๒.๓๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วาสิทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ วาสิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ อุทกาสนิ ภาชนิโย สาลปุปฺผี กิลญฺชโท เวทิกา วณฺณกาโร จ ปิยาลอมฺพยาคโท ชคตี วาสิทายี จ คาถา ตึส จ อฏฺฐ จาติ ฯ อุทกาสนทายิวคฺโค จตุพฺพีโส ฯ ----------