๕. อันนสังสาวกเถราปทาน (๒๕)

๒๗|๒๗.๑๕๗| สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ ทฺวตฺตึสวรลกฺขณํ ฯ |๒๗.๑๕๘| สิทฺธตฺถํ โลกปชฺโชตํ อปฺปเมยฺยํ อโนปมํ อลตฺถํ ปรมํ ปีตึ ทิสฺวา ทนฺตํ ชุตินฺธรํ ฯ |๒๗.๑๕๙| สมฺพุทฺธํ อภินาเมตฺวา โภชยินฺตํ มหามุนึ มุนิ การุณิโก โลเก อนุโมทิ มมํ ตทา ฯ |๒๗.๑๖๐| ตสฺมึ มหาการุณิเก ปรมสฺสาสการเก พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา กปฺปํ สคฺคมฺหิ โมทหํ ฯ |๒๗.๑๖๑| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิกฺขทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๗.๑๖๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนฺนสํสาวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อนฺนสํสาวกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ