๖. โปตถทายกเถราปทาน (๒๗๖)

|๒๗๘.๒๔| สตฺถารํ ธมฺมมารพฺภ สงฺฆญฺจาปิ มเหสิโน โปตฺถทานํ มยา ทินฺนํ ทกฺขิเณยฺเย อนุตฺตเร ฯ |๒๗๘.๒๕| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โปตฺถทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๒๗๘.๒๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โปตฺถทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โปตฺถทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราปรารภพระศาสดา พระธรรม และพระสงฆ์ ถวายผ้าเปลือกไม้ แด่ พระผู้มีพระภาค ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง เป็นทักขิเณยบุคคลผู้เลิศ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เรา ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้าเปลือกไม้ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระ พุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระโปตถทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ โปตถทายกเถราปทาน.