๕. มฆวปุปผิยเถราปทาน (๒๘๕)

๒๘๗|๒๘๗.๒๐| นมฺมทานทิยา ตีเร สยมฺภู อปราชิโต สมาธึ โส สมาปนฺโน วิปฺปสนฺโน อนาวิโล ฯ |๒๘๗.๒๑| ทิสฺวา ปสนฺโน สุมโน สมฺพุทฺธํ อปราชิตํ ตาหํ มฆวปุปฺเผน สยมฺภุํ ปูชยึ ตทา ฯ |๒๘๗.๒๒| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๒๘๗.๒๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา มฆวปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ มฆวปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ