๒. สรรพคันธิยเถราปทาน (๓๐๒)

๓๐๔|๓๐๔.๕| คนฺธมาลํ มยา ทินฺนํ วิปสฺสิสฺส มเหสิโน อทาสึ อุชุภูตสฺส โกเสยฺยวตฺถมุตฺตมํ ฯ |๓๐๔.๖| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺธมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ คนฺธทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๐๔.๗| อิโต ปณฺณรเส กปฺเป สุเวโล นาม ขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๐๔.๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สพฺพคนฺธิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สพฺพคนฺธิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ