๘. อนุเลปทายกเถราปทาน (๓๐๘)

|๓๑๐.๓๙| อตฺถทสฺสิสฺส มุนิโน อทฺทสํ สาวกํ อหํ นวกมฺมํ กโรนฺตสฺส สีมาย อุปคญฺฉหํ ฯ |๓๑๐.๔๐| นิฏฺฐิเต นวกมฺเม จ อนุเลปํ อทาสหํ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปุญฺญกฺเขตฺเต อนุตฺตเร ฯ |๓๑๐.๔๑| อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อนุเลปสฺสิทํ ผลํ ฯ |๓๑๐.๔๒| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อนุเลปทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อนุเลปทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้เห็นพระสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่า อัตถทัสสี ผู้เป็นมุนี เราได้เข้าไปหาท่านซึ่งกำลังทำนวกรรมอยู่ที่สีมา และเมื่อนวกรรมสำเร็จ แล้ว เราได้ให้การไล้ทา (ได้ให้สีสำหรับทา) เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ในพระสงฆ์สาวกผู้เป็นบุญเขตอันยอดเยี่ยมในกัลปที่ ๑๘๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผล แห่งการฉาบสี คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และ อภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระอนุเลปทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อนุเลปทายกเถราปทาน.