๒. โภชนทายกเถราปทาน (๓๑๒)

๓๑๔|๓๑๔.๔| สุชาโต สาลลฏฺฐีว โสภญฺชนํ อิวุคฺคโต อินฺทลฏฺฐีริวากาเส วิโรจติ สทา ชิโน ฯ |๓๑๔.๕| ตสฺส เทวาติเทวสฺส เวสฺสภุสฺส มเหสิโน อทาสึ โภชนมหํ วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๓๑๔.๖| ตํ เม พุทฺโธ อนุโมทิ สยมฺภู อปราชิโต ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ ผลํ นิพฺพตฺตตุ ตว ฯ |๓๑๔.๗| เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โภชนสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๓๑๔.๘| ปญฺจวีเส อิโต กปฺเป เอโก อาสึ อมิตฺตโก สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๓๑๔.๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โภชนทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ โภชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ