๑๐. กัปปรุกขิยเถราปทาน (๔๐)

|๔๒.๑๐๘| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต ถูปเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา วิจิตฺตทุสฺเส ลคฺเคตฺวา กปฺปรุกฺขํ ฐเปสหํ ฯ |๔๒.๑๐๙| ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ โสภยนฺโต มม ทฺวาเร กปฺปรุกฺโข ปติฏฺฐติ ฯ |๔๒.๑๑๐| อหญฺจ ปริสา เจว เย เกจิ สมวสฺสิกา ตมฺหา ทุสฺสํ คเหตฺวาน นิวาเสม มยํ ตทา ฯ |๔๒.๑๑๑| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ รุกฺขํ ฐปยึ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กปฺปรุกฺขสฺสิทํ ผลํ ฯ |๔๒.๑๑๒| อิโต จ สตฺตเม กปฺเป สุเจลา อฏฺฐ ขตฺติยา สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๔๒.๑๑๓| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา กปฺปรุกฺขิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ กปฺปรุกฺขิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ กุณฺฑสาคตกจฺจานา อุทายี ราชสวฺหโย อธิมุตฺโต ลสุณโท อายาตี ธมฺมจกฺกิโก กปฺปรุกฺขี จ ทสโม คาถาทฺวยํ ทสสตํปิจ ฯ กุณฺฑธานวคฺโค จตุตฺโถ ฯ

เราได้คล้องผ้าอันวิจิตรหลายผืนไว้ตรงหน้าพระสถูปอันประเสริฐ ของ พระผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ แล้วตั้งต้นกัลปพฤกษ์ไว้ เราเข้า ถึงกำเนิดใดๆ คือ ความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ในกำเนิดนั้นๆ ต้น กัลปพฤกษ์อันงาม ย่อมประดิษฐานอยู่ใกล้ประตูเรา เวลานั้น เราเอง บริษัทเพื่อนและคนคุ้นเคย ได้ถือเอาผ้าจากต้นกัลปพฤกษ์นั้นมานุ่งห่ม ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ตั้งต้นกัลปพฤกษ์ใดไว้ ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการตั้งต้นกัลปพฤกษ์ และในกัลปที่ ๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๓ องค์ ทรงพระนามว่าสุเจละ ทรง สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัม- ภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธ- ศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระกัปปรุกขิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ กัปปรุกขิยเถราปทาน. ----------------------------------------------------- รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. กุณฑธานเถราปทาน ๒. สาคตเถราปทาน ๓. มหากัจจายนเถราปทาน ๔. กาฬุทายีเถราปทาน ๕. โมฆราชเถราปทาน ๖. อธิมุตตกเถราปทาน ๗. ลสุณทายกเถราปทาน ๘. อายาตทายกเถราปทาน ๙. ธรรมจักกิกเถราปทาน ๑๐. กัปปรุกขิยเถราปทาน และมีคาถา ๑๑๒ คาถา. จบ กุณฑธานวรรคที่ ๔ -----------------------------------------------------