๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๗๖)

|๗๘.๒๒| หิมวนฺตสฺส อวิทูเร มหาชาตสฺสโร อหุ สตฺตปตฺเตหิ สญฺฉนฺโน นานาสกุณมาลโย ฯ |๗๘.๒๓| ตมฺหิ นฺหาตฺวา จ ปิตฺวา จ อวิทูเร วสามหํ อทฺทสํ สมณานคฺคํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ |๗๘.๒๔| มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลเก อนุตฺตโร อพฺภโต โอโรหิตฺวาน ภูมิยํ ฐาติ ตาวเท ฯ |๗๘.๒๕| ลายเนน ติณํ คยฺห นิสีทนมทาสหํ นิสีทิ ภควา ตตฺถ ติโลกปติ นายโก ฯ |๗๘.๒๖| สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อวนฺทึ โลกนายกํ อุกฺกุฏิโก อวสกฺขิ นิชฺฌายนฺโต มหามุนึ ฯ |๗๘.๒๗| เตน จิตฺตปฺปสาเทน นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถารสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๗๘.๒๘| อิโต ทุติยเก กปฺเป มิตฺตสมฺมตขตฺติโย สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๗๘.๒๙| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ติณสนฺถารทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง ดาดาษไปด้วยดอกปทุม เป็นที่อาศัยของนกต่างๆ เราอาบและดื่มน้ำในสระนั้นแล้ว อยู่ในที่ไม่ ไกล ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เลิศกว่าสมณะเสด็จไปในอากาศ พระศาสดา ผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของเรา เสด็จลงจากอากาศแล้ว ประทับยืนอยู่ที่พื้นดินในขณะนั้น เราได้เกี่ยวหญ้ามาลาดถวายเป็นที่ ประทับนั่ง พระผู้มีพระภาคผู้เป็นใหญ่ในโลก ๓ เป็นนายกประทับนั่งบน นั้น เรายังจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายบังคมพระองค์ผู้นายกของ โลก นั่งกระโหย่งเพ่งดูพระมหามุนีไม่กระพริบตา ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราเข้าถึงภพชั้นนิมมานรดี เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลการถวายเครื่อง ลาดหญ้า ในกัลปที่ ๒ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์ พระนามว่ามิตตสมมต ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เรา ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ติณสันถารทายกเถราปทาน