๑. สุธาปิณฑิยเถราปทาน (๙๑)

๙๓|๙๓.๑| ปูชารเห ปูชยโต พุทฺเธ ยทิจ สาวเก ปปญฺจสมติกฺกนฺเต ติณฺณโสกปริทฺทเว ฯ |๙๓.๒| เต ตาทิเส ปูชยโต นิพฺพุเต อกุโตภเย น สกฺกา ปุญฺญํ สงฺขาตุํ อิเมตฺตมปิ เกนจิ ฯ |๙๓.๓| จตุนฺนมฺปิ จ ทีปานํ อิสฺสรํ โยธ การเย เอติสฺสา ปูชนาเยตํ กลํ นาคฺฆติ โสฬสึ ฯ |๙๓.๔| สิทฺธตฺถสฺส นรคฺคสฺส เจติเย อิฏฺฐกนฺตเร สุธาปิณฺโฑ มยา ทินฺโน วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๙๓.๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปฏิสงฺขารสฺสิทํ ผลํ ฯ |๙๓.๖| อิโต ตึสติกปฺปมฺหิ ปฏิสงฺขารสวฺหยา สตฺตรตนสมฺปนฺนา เตรส จกฺกวตฺติโน ฯ |๙๓.๗| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุธาปิณฺฑิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุธาปิณฺฑิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ