ทุกคลัง · คลังศาสนา · พระพุทธศาสนา · พระไตรปิฎก · พระอภิธรรมปิฎก · กถาวัตถุฉบับฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯชั้นหนังสือสารบัญ←เล่ม ๓๖ก่อนหน้าฉบับมหาจุฬาฯเล่ม ๓๘→ถัดไปเล่ม ๓๗ · กถาวัตถุปกรณ์ — ฉบับมหาจุฬาฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ 239 เรื่อง · 955 ข้อไปยังไปกถาวัตถุ239 เรื่องนิคคหะที่ ๑ข้อ ๑–๖นิคคหะที่ ๒ข้อ ๖–๑๐นิคหะ ที่ ๓ข้อ ๑๑–๑๒นิคคหะที่ ๔ข้อ ๑๒นิคคหะที่ ๕ข้อ ๑๓นิคคหะที่ ๖ข้อ ๑๔นิคคหะที่ ๗ข้อ ๑๕นิคคหะที่ ๘ข้อ ๑๖๕. สุทธิกสังสันทนะ การเทียบเคียงบุคคลกับสภาวธรรมล้วนๆข้อ ๑๗–๒๗๖. โอปัมมสังสันทนะ ว่าด้วยการเทียบเคียงโดยข้ออุปมาข้อ ๒๘–๔๕๗. จตุกกนยสังสันทนะ ว่าด้วยการเทียบเคียงโดยนัย ๔ ประการข้อ ๔๖–๕๒๘. ลักขณยุตติ ว่าด้วยการซักถามถึงลักษณะข้อ ๕๓–๕๔๙. วจนโสธนะ ว่าด้วยการซักฟอกถ้อยคำข้อ ๕๕–๖๐๑๐. ปัญญัตตานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงบัญญัติข้อ ๖๑–๖๘๑๑. คติอนุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงคติข้อ ๖๙–๙๕๑๒. อุปาทาปัญญัตตานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงอุปาทาบัญญัติข้อ ๙๕–๑๒๒๑๓. ปุริสการานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงผู้กระทำข้อ ๑๒๓–๑๙๒๑๔. อภิญญานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงอภิญญาข้อ ๑๙๓–๑๙๖๑๕-๑๘. ญาตกานุโยคาทิ ว่าด้วยการซักถามถึงญาติ เป็นต้น ๑๙. ปฏิเวธานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงผู้บรรลุธรรม (พระอริยะ) ๒๐. สังฆานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงสงฆ์ ๒๑. สัจฉิกัตถสภาคานุโยคะ ว่าด้วยการซักถามถึงสภาวะแห่งสัจฉิกัฏฐะข้อ ๑๙๗–๒๑๗[๒๑๗] สก. บุคคลอาศัยอะไรดำรงอยู่ข้อ ๒๑๗–๒๓๘๒. ปริหานิกถา ว่าด้วยความเสื่อมข้อ ๒๓๙–๒๖๘๓. (ก) พรหมจริยกถา ว่าด้วยพรหมจรรย์ข้อ ๒๖๙–๒๗๓๓. (ข) โอธิโสกถา ว่าด้วยการละกิเลสได้เป็นส่วนๆข้อ ๒๗๔–๒๗๘๔. ชหติกถา ว่าด้วยการละข้อ ๒๗๙–๒๘๑๕. สัพพมัตถีติกถา ว่าด้วยสิ่งทั้งปวงมีอยู่ข้อ ๒๘๒–๒๙๗๖. อตีตักขันธาทิกถา ว่าด้วยอดีตขันธ์เป็นต้นข้อ ๒๙๗–๒๙๘๗. เอกัจจมัตถีติกถา ว่าด้วยบางอย่างมีอยู่ข้อ ๒๙๙–๓๐๐๘. สติปัฏฐานกถา ว่าด้วยสติปัฏฐานข้อ ๓๐๑–๓๐๓๙. เหวัตถีติกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่มีอยู่โดยสภาวะอย่างนี้ข้อ ๓๐๔–๓๐๖๑. ปรูปหารกถา ว่าด้วยเรื่องที่บุคคลอื่นนำเข้าไปให้ข้อ ๓๐๗–๓๑๓๒. อัญญาณกถา ว่าด้วยความไม่รู้ข้อ ๓๑๔–๓๑๗๓. กังขากถา ว่าด้วยความสงสัยข้อ ๓๑๘–๓๒๑๔. ปรวิตารณกถา ว่าด้วยการรับคำแนะนำจากผู้อื่นข้อ ๓๒๒–๓๒๕๕. วจีเภทกถา ว่าด้วยการเปล่งวาจาข้อ ๓๒๖–๓๓๓๖. ทุกขาหารกถา ว่าด้วยทุกขาหารญาณข้อ ๓๓๔๗. จิตตัฏฐิติกถา ว่าด้วยความตั้งอยู่แห่งจิตข้อ ๓๓๕–๓๓๗๘. กุกกุฬกถา ว่าด้วยเถ้ารึงข้อ ๓๓๘๙. อนุปุพพาภิสมยกถา ว่าด้วยการบรรลุธรรมโดยลำดับข้อ ๓๓๙–๓๔๗๑๐. โวหารกถา ว่าด้วยพระโวหารข้อ ๓๔๗–๓๕๒๑๑. นิโรธกถา ว่าด้วยนิโรธข้อ ๓๕๓๑. พลกถา ว่าด้วยกำลังข้อ ๓๕๔–๓๕๖๒. อริยันติกถา ว่าด้วยความเป็นอริยะข้อ ๓๕๗–๓๖๒๓. วิมุตติกถา ว่าด้วยความหลุดพ้นข้อ ๓๖๓–๓๖๕๔. วิมุจจมานกถา ว่าด้วยจิตกำลังหลุดพ้นข้อ ๓๖๖–๓๖๗๕. อัฏฐมกกถา ว่าด้วยบุคคลที่ ๘ข้อ ๓๖๘–๓๗๐๖. อัฏฐมกัสสอินทริยกถา ว่าด้วยอินทรีย์ของบุคคลที่ ๘ข้อ ๓๗๑–๓๗๒๗. ทิพพจักขุกถา ว่าด้วยทิพยจักษุข้อ ๓๗๓–๓๗๔๘. ทิพพโสตกถา ว่าด้วยทิพยโสตะข้อ ๓๗๕–๓๗๖๙. ยถากัมมูปคตญาณกถา ว่าด้วยยถากัมมูปคตญาณข้อ ๓๗๗–๓๗๙๑๐. สังวรกถา ว่าด้วยความสำรวมข้อ ๓๗๙–๓๘๐๑๑. อสัญญกถา ว่าด้วยอสัญญสัตว์ข้อ ๓๘๑–๓๘๓๑๒. เนวสัญญานาสัญญายตนกถา ว่าด้วยเนวสัญญานาสัญญายตนะข้อ ๓๘๔–๓๘๖๑. คิหิสสอรหาติกถา ว่าด้วยคฤหัสถ์เป็นพระอรหันต์ข้อ ๓๘๗๒. อุปปัตติกถา ว่าด้วยการปฏิสนธิข้อ ๓๘๘–๓๙๐๓. อนาสวกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะข้อ ๓๙๑–๓๙๒๔. สมันนาคตกถา ว่าด้วยผู้บริบูรณ์ข้อ ๓๙๓–๓๙๖๕. อุเปกขาสมันนาคตกถา ว่าด้วยผู้บริบูรณ์ด้วยอุเบกขาข้อ ๓๙๗๖. โพธิยาพุทโธติกถา ว่าด้วยชื่อว่าพุทธะเพราะปัญญาเป็นเครื่องตรัสรู้ข้อ ๓๙๘–๓๙๙๗. ลักขณกถา ว่าด้วยลักษณะข้อ ๔๐๐–๔๐๓๘. นิยาโมกกันติกถา ว่าด้วยการหยั่งลงสู่นิยามข้อ ๔๐๓–๔๐๕๙. อปราปิสมันนาคตกถา ว่าด้วยผู้บริบูรณ์ อีกเรื่องหนึ่งข้อ ๔๐๖–๔๑๒๑๐. สัพพสัญโญชนัปปหานกถา ว่าด้วยการละสังโยชน์ทั้งปวงข้อ ๔๑๓–๔๑๗๑. วิมุตติกถา ว่าด้วยความหลุดพ้นข้อ ๔๑๘–๔๒๐๒. อเสกขญาณกถา ว่าด้วยญาณของพระอเสขะข้อ ๔๒๑–๔๒๓๓. วิปรีตกถา ว่าด้วยญาณวิปริตข้อ ๔๒๔–๔๒๗๔. นิยามกถา ว่าด้วยนิยามข้อ ๔๒๘–๔๓๑๕. ปฏิสัมภิทากถา ว่าด้วยปฏิสัมภิทาข้อ ๔๓๒–๔๓๓๖. สมมติญาณกถา ว่าด้วยสมมติญาณข้อ ๔๓๔–๔๓๕๗. จิตตารัมมณกถา ว่าด้วยญาณมีจิตเป็นอารมณ์ข้อ ๔๓๖–๔๓๘๘. อนาคตญาณกถา ว่าด้วยอนาคตญาณข้อ ๔๓๙–๔๔๐๙. ปัจจุปปันนญาณกถา ว่าด้วยปัจจุปปันนญาณข้อ ๔๔๑–๔๔๒๑๐. ผลญาณกถา ว่าด้วยผลญาณข้อ ๔๔๓–๔๔๔๑. นิยามกถา ว่าด้วยนิยามข้อ ๔๔๕–๔๔๗๒. ปฏิจจสมุปปาทกถา ว่าด้วยปฏิจจสมุปบาทข้อ ๔๔๘–๔๕๑๓. สัจจกถา ว่าด้วยสัจจะข้อ ๔๕๒–๔๕๔๔. อารุปปกถา ว่าด้วยอรูปฌานข้อ ๔๕๕–๔๕๖๕. นิโรธสมาปัตติกถา ว่าด้วยนิโรธสมาบัติข้อ ๔๕๗–๔๕๙๖. อากาสกถา ว่าด้วยอากาศข้อ ๔๖๐–๔๖๒๗. อากาโสสนิทัสสโนติกถา ว่าด้วยอากาศเป็นสภาวธรรมที่เห็นได้ข้อ ๔๖๓–๔๖๔๘. ปฐวีธาตุสนิทัสสนาติอาทิกถา ว่าด้วยปฐวีธาตุเป็นสภาวธรรมที่เห็นได้เป็นต้นข้อ ๔๖๕–๔๖๖๙. จักขุนทริยังสนิทัสสนันติอาทิกถา ว่าด้วยจักขุนทรีย์เป็นสภาวธรรมที่เห็นได้เป็นต้นข้อ ๔๖๗–๔๖๘๑๐. กายกัมมังสนิทัสสนันติกถา ว่าด้วยกายกรรมเป็นสภาวธรรมที่เห็นได้ข้อ ๔๖๙–๔๗๐๑. สังคหิตกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่สงเคราะห์เข้าได้ข้อ ๔๗๑–๔๗๒๒. สัมปยุตตกถา ว่าด้วยสัมปยุตตธรรมข้อ ๔๗๓–๔๗๔๓. เจตสิกกถา ว่าด้วยเจตสิกข้อ ๔๗๕–๔๗๗๔. ทานกถา ว่าด้วยทานข้อ ๔๗๘–๔๘๒๕. ปริโภคมยปุญญกถา ว่าด้วยบุญสำเร็จด้วยการบริโภคข้อ ๔๘๓–๔๘๗๖. อิโตทินนกถา ว่าด้วยทานที่บุคคลอุทิศให้จากโลกนี้ข้อ ๔๘๘–๔๙๒๗. ปฐวีกัมมวิปาโกติกถา ว่าด้วยแผ่นดินเป็นกรรมวิบากข้อ ๔๙๒–๔๙๔๘. ชรามรณังวิปาโกติกถา ว่าด้วยชรามรณะเป็นวิบากข้อ ๔๙๕–๔๙๗๙. อริยธัมมวิปากกถา ว่าด้วยวิบากแห่งอริยธรรมข้อ ๔๙๘–๕๐๐๑๐. วิปาโกวิปากธัมมธัมโมติกถา ว่าด้วยวิบากเป็นสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบากข้อ ๕๐๑–๕๐๒๑. ฉคติกถา ว่าด้วยคติ ๖ข้อ ๕๐๓–๕๐๔๒. อันตราภวกถา ว่าด้วยอันตรภพข้อ ๕๐๕–๕๐๙๓. กามคุณกถา ว่าด้วยกามคุณข้อ ๕๑๐–๕๑๒๔. กามกถา ว่าด้วยกามข้อ ๕๑๓–๕๑๔๕. รูปธาตุกถา ว่าด้วยรูปธาตุข้อ ๕๑๕–๕๑๗๖. อรูปธาตุกถา ว่าด้วยอรูปธาตุข้อ ๕๑๗–๕๑๘๗. รูปธาตุยาอายตนกถา ว่าด้วยอายตนะในรูปธาตุข้อ ๕๑๙–๕๒๓๘. อรูเปรูปกถา ว่าด้วยรูปในอรูปข้อ ๕๒๔–๕๒๖๙. รูปังกัมมันติกถา ว่าด้วยรูปเป็นกรรมข้อ ๕๒๗–๕๔๐๑๐. ชีวิตินทริยกถา ว่าด้วยชีวิตินทรีย์ข้อ ๕๔๐–๕๔๕๑๑. กัมมเหตุกถา ว่าด้วยเหตุแห่งกรรมข้อ ๕๔๖๑. อานิสังสทัสสาวีกถา ว่าด้วยผู้เห็นอานิสงส์(ในนิพพาน)ข้อ ๕๔๗–๕๔๙๒. อมตารัมมณกถา ว่าด้วยสภาวธรรมมีอมตะ(นิพพาน)เป็นอารมณ์ข้อ ๕๔๙–๕๕๒๓. รูปังสารัมมณันติกถา ว่าด้วยรูปที่รับรู้อารมณ์ได้ข้อ ๕๕๒–๕๕๓๔. อนุสยาอนารัมมณกถา ว่าด้วยอนุสัยรับรู้อารมณ์ไม่ได้ข้อ ๕๕๔–๕๕๖๕. ญาณังอนารัมมณันติกถา ว่าด้วยญาณที่รับรู้อารมณ์ไม่ได้ข้อ ๕๕๗–๕๕๘๖. (ก) อตีตารัมมณกถา ว่าด้วยจิตมีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ข้อ ๕๕๙๖. (ข) อนาคตารัมมณกถา ว่าด้วยจิตมีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ข้อ ๕๖๐–๕๖๑๗. วิตักกานุปติตกถา ว่าด้วยจิตเนื่องด้วยวิตกข้อ ๕๖๒๘. วิตักกวิปผารสัททกถา ว่าด้วยความแผ่ไปแห่งวิตกเป็นเสียงข้อ ๕๖๓๙. นยถาจิตตัสสวาจาติกถา ว่าด้วยวาจาไม่เป็นไปตามที่คิดข้อ ๕๖๔–๕๖๕๑๐. นยถาจิตตัสสกายกัมมันติกถา ว่าด้วยกายกรรมไม่เป็นไปตามที่คิดข้อ ๕๖๖–๕๖๗๑๑. อตีตานาคตปัจจุปปันนกถา ว่าด้วยอดีต อนาคตและปัจจุบันข้อ ๕๖๘–๕๗๐๑. นิโรธกถา ว่าด้วยนิโรธข้อ ๕๗๑–๕๗๒๒. รูปังมัคโคติกถา ว่าด้วยรูปเป็นมรรคข้อ ๕๗๓–๕๗๕๓. ปัญจวิญญาณสมังคิสสมัคคภาวนากถา ว่าด้วยการเจริญมรรคของผู้พรั่งพร้อมด้วยวิญญาณ ๕ข้อ ๕๗๖–๕๗๙๔. ปัญจวิญญาณากุสลาปิอกุสลาปีติกถา ว่าด้วยวิญญาณ ๕ เป็นกุศลก็มี เป็นอกุศลก็มีข้อ ๕๘๐–๕๘๔๕. สาโภคาติกถา ว่าด้วยวิญญาณ ๕ มีความผูกใจข้อ ๕๘๔–๕๘๖๖. ทวีหิสีเลหิกถา (๑๐๐) ว่าด้วยศีล ๒ อย่างข้อ ๕๘๗–๕๘๙๗. สีลังอเจตสิกันติกถา ว่าด้วยศีลไม่เป็นเจตสิกข้อ ๕๙๐–๕๙๔๘. สีลังนจิตตานุปริวัตตีติกถา ว่าด้วยศีลไม่คล้อยไปตามจิตข้อ ๕๙๕–๕๙๗๙. สมาทานเหตุกถา ว่าด้วยศีลมีการสมาทานเป็นเหตุข้อ ๕๙๘–๖๐๐๑๐. วิญญัตติสีลันติกถา ว่าด้วยวิญญัติเป็นศีลข้อ ๖๐๑–๖๐๒๑๑. อวิญญัตติทุสสีลยันติกถา ว่าด้วยอวิญญัติเป็นความทุศีลข้อ ๖๐๓–๖๐๔๑-๓. ติสโสปิอนุสยกถา ว่าด้วยอนุสัย ๓ เรื่องข้อ ๖๐๕–๖๑๓๔. ญาณกถา ว่าด้วยญาณข้อ ๖๑๔–๖๑๕๕. ญาณังจิตตวิปปยุตตันติกถา ว่าด้วยญาณวิปปยุตจากจิตข้อ ๖๑๖–๖๑๗๖. อิทังทุกขันติกถา ว่าด้วยการเปล่งวาจาว่านี้ทุกข์ข้อ ๖๑๘–๖๒๐๗. อิทธิพลกถา ว่าด้วยกำลังฤทธิ์ข้อ ๖๒๑–๖๒๕๘. สมาธิกถา ว่าด้วยสมาธิข้อ ๖๒๕–๖๒๗๙. ธัมมัฏฐิตตากถา ว่าด้วยความตั้งอยู่แห่งสภาวธรรมข้อ ๖๒๗๑๐. อนิจจตากถา ว่าด้วยความไม่เที่ยงข้อ ๖๒๘–๖๒๙๑. สังวโรกัมมันติกถา ว่าด้วยความสำรวมเป็นกรรมข้อ ๖๓๐–๖๓๓๒. กัมมกถา ว่าด้วยกรรมข้อ ๖๓๓–๖๓๕๓. สัทโทวิปาโกติกถา ว่าด้วยเสียงเป็นวิบากข้อ ๖๓๖–๖๓๘๔. สฬายตนกถา ว่าด้วยอายตนะ ๖ข้อ ๖๓๘–๖๔๐๕. สัตตักขัตตุปรมกถา ว่าด้วยบุคคลผู้สัตตักขัตตุปรมะข้อ ๖๔๑–๖๔๕๖. โกลังโกลกถา ว่าด้วยบุคคลผู้โกลังโกละ ๗. เอกพีชีกถา ว่าด้วยบุคคลผู้เอกพีชีข้อ ๖๔๖–๖๔๘๘. ชีวิตาโวโรปนกถา ว่าด้วยการปลงชีวิตข้อ ๖๔๘–๖๕๐๙. ทุคคติกถา ว่าด้วยทุคติข้อ ๖๕๐–๖๕๒๑๐. สัตตมภวิกกถา ว่าด้วยบุคคลผู้มีภพที่ ๗ข้อ ๖๕๓๑. กัปปัฏฐกถา ว่าด้วยผู้ดำรงอยู่ได้ตลอดกัปข้อ ๖๕๔–๖๕๗๒. กุสลปฏิลาภกถา ว่าด้วยการได้จิตที่เป็นกุศลข้อ ๖๕๘–๖๕๙๓. อนันตราปยุตตกถา ว่าด้วยบุคคลผู้ใช้ให้ทำอนันตริยกรรมข้อ ๖๖๐–๖๖๒๔. นิยตัสสนิยามกถา ว่าด้วยนิยามของบุคคลผู้แน่นอนข้อ ๖๖๓–๖๖๔๕. นิวุตกถา ว่าด้วยผู้มีจิตถูกนิวรณ์ครอบงำข้อ ๖๖๕–๖๖๘๖. สัมมุขีภูตกถา ว่าด้วยผู้พรั่งพร้อมด้วยสังโยชน์ข้อ ๖๖๘–๖๗๐๗. สมาปันโนอัสสาเทติกถา ว่าด้วยผู้เข้าสมาบัติย่อมยินดีข้อ ๖๗๑–๖๗๔๘. อสาตราคกถา ว่าด้วยความยินดีในสิ่งที่ไม่ชอบใจข้อ ๖๗๔–๖๗๕๙. ธัมมตัณหาอัพยากตาติกถา ว่าด้วยธัมมตัณหาเป็นอัพยากฤตข้อ ๖๗๖–๖๘๐๑๐. ธัมมตัณหานทุกขสมุทโยติกถา ว่าด้วยธัมมตัณหาไม่เป็นทุกขสมุทัยข้อ ๖๘๑–๖๘๕๑. กุสลากุสลปฏิสันทหนกถา ว่าด้วยความสืบต่อแห่งกุศลและอกุศลข้อ ๖๘๖–๖๙๐๒. สฬายตนุปปัตติกถา ว่าด้วยความเกิดขึ้นแห่งอายตนะ ๖ข้อ ๖๙๑–๖๙๒๓. อนันตรปัจจยกถา ว่าด้วยอนันตรปัจจัยข้อ ๖๙๓–๖๙๗๔. อริยรูปกถา ว่าด้วยอริยรูปข้อ ๖๙๘–๖๙๙๕. อัญโญอนุสโยติกถา ว่าด้วยอนุสัยเป็นคนละอย่างกัน(กับปริยุฏฐานกิเลส)ข้อ ๗๐๐–๗๐๑๖. ปริยุฏฐานังจิตตวิปปยุตตันติกถา ว่าด้วยปริยุฏฐานกิเลสวิปปยุตจากจิตข้อ ๗๐๒๗. ปริยาปันนกถา ว่าด้วยธรรมที่นับเนื่อง(วัฏฏทุกข์)ข้อ ๗๐๓–๗๐๕๘. อัพยากตกถา ว่าด้วยอัพยากฤตข้อ ๗๐๖–๗๑๐๙. อปริยาปันนกถา ว่าด้วยธรรมที่ไม่นับเนื่อง(ในโลกิยะ)ข้อ ๗๐๙–๗๑๐๑. ปัจจยตากถา ว่าด้วยความเป็นปัจจัยข้อ ๗๑๑–๗๑๗๒. อัญญมัญญปัจจยกถา ว่าด้วยอัญญมัญญปัจจัยข้อ ๗๑๘–๗๒๐๓. อัทธากถา ว่าด้วยกาลข้อ ๗๒๐–๗๒๓๔. ขณลยมุหุตตกถา ว่าด้วยขณะ ลยะ และมุหุตตะข้อ ๗๒๒–๗๒๕๕. อาสวกถา ว่าด้วยอาสวะข้อ ๗๒๔–๗๒๕๖. ชรามรณกถา ว่าด้วยชรามรณะข้อ ๗๒๖–๗๒๗๗. สัญญาเวทยิตกถา ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติข้อ ๗๒๘–๗๒๙๘. ทุติยสัญญาเวทยิตกถา ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติ ที่ ๒ข้อ ๗๓๐–๗๓๑๙. ตติยสัญญาเวทยิตกถา ว่าด้วยสัญญาเวทยิตนิโรธสมาบัติที่ ๓ข้อ ๗๓๒–๗๓๔๑๐. อสัญญสัตตูปิกากถา ว่าด้วยสมาบัติที่เป็นเหตุให้เข้าถึงภพแห่งอสัญญสัตว์ข้อ ๗๓๕–๗๓๖๑๑. กัมมูปจยกถา ว่าด้วยกรรมที่สั่งสมข้อ ๗๓๗–๗๔๒๑. นิคคหกถา ว่าด้วยการข่มจิตข้อ ๗๔๓–๗๔๔๒. ปัคคหกถา ว่าด้วยการบังคับจิตข้อ ๗๔๕–๗๔๖๓. สุขานุปปทานกถา ว่าด้วยการมอบสุขข้อ ๗๔๗–๗๔๘๔. อธิคัยหมนสิการกถา ว่าด้วยมนสิการรวบยอดข้อ ๗๔๙–๗๕๔๕. รูปังเหตูติกถา ว่าด้วยรูปเป็นเหตุข้อ ๗๕๔–๗๕๖๖. รูปังสเหตุกันติกถา ว่าด้วยรูปมีเหตุข้อ ๗๕๗–๗๕๙๗. รูปังกุสลากุสลันติกถา ว่าด้วยรูปเป็นกุศลและอกุศลข้อ ๗๖๐–๗๖๔๘. รูปังวิปาโกติกถา ว่าด้วยรูปเป็นวิบากข้อ ๗๖๕–๗๖๗๙. รูปังรูปาวจรารูปาวจรันติกถา ว่าด้วยรูปเป็นรูปาวจรและอรูปาวจรข้อ ๗๖๘–๗๗๐๑๐. รูปราโครูปธาตุปริยาปันโนติอาทิกถา ว่าด้วยรูปราคะนับเนื่องในรูปธาตุ เป็นต้นข้อ ๗๗๑–๗๗๕๑. อัตถิอรหโตปุญญูปจโยติกถา ว่าด้วยพระอรหันต์มีการสั่งสมบุญข้อ ๗๗๖–๗๗๙๒. นัตถิอรหโตอกาลมัจจูติกถา ว่าด้วยพระอรหันต์ไม่มีอกาลมรณะข้อ ๗๘๐–๗๘๓๓. สัพพมิทังกัมมโตติกถา ว่าด้วยสิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะกรรมข้อ ๗๘๓–๗๘๕๔. อินทริยพัทธกถา ว่าด้วยสิ่งที่เนื่องด้วยอินทรีย์ข้อ ๗๘๖–๗๘๘๕. ฐเปตวาอริยมัคคันติกถา ว่าด้วยการยกเว้นอริยมรรคข้อ ๗๘๙–๗๙๐๖. นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังปฏิคคัณหาตีติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์รับทักษิณาข้อ ๗๙๑–๗๙๒๗. นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังวิโสเธตีติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ทำทักษิณาให้หมดจดข้อ ๗๙๓–๗๙๔๘. นวัตตัพพังสังโฆภุญชตีติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ฉันได้ข้อ ๗๙๕–๗๙๖๙. นวัตตัพพังสังฆัสสทินนังมหัปผลันติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมากข้อ ๗๙๗–๗๙๙๑๐. นวัตตัพพังพุทธัสสทินนังมหัปผลันติกถา ว่าด้วยไม่ควรยอมรับว่าทานที่ถวายแด่พระพุทธเจ้ามีผลมากข้อ ๗๙๙๑๑. ทักขิณาวิสุทธิกถา ว่าด้วยทักษิณาบริสุทธิ์ข้อ ๘๐๐–๘๐๑๑. มนุสสโลกกถา ว่าด้วยมนุษยโลกข้อ ๘๐๒–๘๐๓๒. ธัมมเทสนากถา ว่าด้วยการแสดงธรรมข้อ ๘๐๔–๘๐๖๓. กรุณากถา ว่าด้วยกรุณาข้อ ๘๐๗–๘๐๘๔. คันธชาติกถา ว่าด้วยคันธชาติข้อ ๘๐๙๕. เอกมัคคกถา ว่าด้วยทางสายเดียวข้อ ๘๑๐–๘๑๒๖. ฌานสังกันติกถา ว่าด้วยการเลื่อนฌานข้อ ๘๑๓–๘๑๗๗. ฌานันตริกกถา ว่าด้วยสมาธิที่เกิดในระหว่างฌานข้อ ๘๑๗–๘๒๒๘. สมาปันโนสัททังสุณาตีติกถา ว่าด้วยผู้เข้าสมาบัติได้ยินเสียงข้อ ๘๒๓–๘๒๕๙. จักขุนารูปังปัสสตีติกถา ว่าด้วยเห็นรูปทางตาข้อ ๘๒๖–๘๒๗๑. กิเลสชหนกถา ว่าด้วยการละกิเลสข้อ ๘๒๘–๘๓๑๒. สุญญตากถา ว่าด้วยความว่างข้อ ๘๓๒–๘๓๕๓. สามัญญผลกถา ว่าด้วยผลแห่งความเป็นสมณะข้อ ๘๓๕–๘๓๖๔. ปัตติกถา ว่าด้วยการได้ข้อ ๘๓๗–๘๔๐๕. ตถตากถา ว่าด้วยความเป็นจริงข้อ ๘๔๑–๘๔๓๖. กุสลกถา ว่าด้วยกุศลข้อ ๘๔๔–๘๔๖๗. อัจจันตนิยามกถา ว่าด้วยความแน่นอนโดยส่วนเดียวข้อ ๘๔๗–๘๕๓๘. อินทริยกถา ว่าด้วยอินทรีย์ข้อ ๘๕๓–๘๕๖๑. อสัญจิจจกถา ว่าด้วยความไม่จงใจข้อ ๘๕๗–๘๖๒๒. ญาณกถา ว่าด้วยญาณข้อ ๘๖๓–๘๖๕๓. นิรยปาลกถา ว่าด้วยนายนิรยบาลข้อ ๘๖๖–๘๖๙๔. ติรัจฉานกถา ว่าด้วยสัตว์ดิรัจฉานข้อ ๘๖๙–๘๗๑๕. มัคคกถา ว่าด้วยมรรคข้อ ๘๗๒–๘๗๖๖. ญาณกถา ว่าด้วยญาณข้อ ๘๗๖–๘๗๗๑. สาสนกถา ว่าด้วยหลักคำสอนข้อ ๘๗๘๒. อวิวิตตกถา ว่าด้วยผู้ไม่สงัดข้อ ๘๗๙–๘๘๐๓. สัญโญชนกถา ว่าด้วยสังโยชน์ข้อ ๘๘๑–๘๘๒๔. อิทธิกถา ว่าด้วยฤทธิ์ข้อ ๘๘๓–๘๘๔๕. พุทธกถา ว่าด้วยพระพุทธเจ้าข้อ ๘๘๕๖. สัพพทิสากถา ว่าด้วยพระพุทธเจ้าประทับอยู่ทั่วทุกทิศข้อ ๘๘๖๗. ธัมมกถา ว่าด้วยสภาวธรรมข้อ ๘๘๗–๘๘๘๘. กัมมกถา ว่าด้วยกรรมข้อ ๘๘๙–๘๙๑๑. ปรินิพพานกถา ว่าด้วยปรินิพพานข้อ ๘๙๒–๘๙๓๒. กุสลจิตตกถา ว่าด้วยกุศลจิตข้อ ๘๙๔–๘๙๕๓. อาเนญชกถา ว่าด้วยอาเนญชสมาธิ (จตุตถฌานจิต)ข้อ ๘๙๖๔. ธัมมาภิสมยกถา ว่าด้วยการบรรลุธรรมข้อ ๘๙๗๕-๗. ติสโสปิกถา ว่าด้วยเรื่องการบรรลุอีก ๓ เรื่องข้อ ๘๙๘–๙๐๐๘. อัพยากตกถา ว่าด้วยอัพยากตจิตข้อ ๙๐๑–๙๐๒๙. อาเสวนปัจจยตากถา ว่าด้วยความเป็นอาเสวนปัจจัยข้อ ๙๐๓–๙๐๕๑๐. ขณิกกถา ว่าด้วยสภาวธรรมทั้งปวงเป็นไปชั่วขณะจิตหนึ่งข้อ ๙๐๖–๙๐๗๑. เอกาธิปปายกถา ว่าด้วยจุดประสงค์อย่างเดียวกันข้อ ๙๐๘๒. อรหันตวัณณกถา ว่าด้วยเพศของพระอรหันต์ข้อ ๙๐๙๓-๗. อิสสริยกามการิกากถา ว่าด้วยการทำตามอำนาจความประสงค์ข้อ ๙๑๐–๙๑๔๘. ปฏิรูปกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่เทียบกันได้ข้อ ๙๑๕–๙๑๖๙. อปรินิปผันนกถา ว่าด้วยสภาวธรรมที่ไม่สำเร็จ(มาจากเหตุ)ข้อ ๙๑๗–๙๑๘รวมปัณณาสก์ที่มีในกถาวัตถุปกรณ์นี้ คือ←เล่ม ๓๖พระอภิธรรมปิฎก · ลำดับ 4 จาก 12เล่ม ๓๘→