๒. ญาณกถา ว่าด้วยญาณ

สก. ญาณ ไม่มีแก่ปุถุชนใช่ไหม ปร. ใช่ สก. ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ความเลือกสรร ความวิจัยธรรมความกำหนดหมาย ความเข้าไปกำหนด ความเข้าไปกำหนดจำเพาะ ไม่มีแก่ปุถุชนใช่ไหม ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ สก. ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ฯลฯ ความเข้าไปกำหนดจำเพาะของปุถุชนมีอยู่มิใช่หรือ ปร. ใช่ สก. หากปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ฯลฯ ความเข้าไปกำหนดจำเพาะของปุถุชนมีอยู่ ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “ญาณไม่มีแก่ปุถุชน”

ปร. ญาณของปุถุชนมีอยู่ใช่ไหม สก. ใช่ ปร. ปุถุชนกำหนดรู้ทุกข์ ละสมุทัย ทำให้แจ้งนิโรธ เจริญมรรคได้ ด้วยญาณนั้นใช่ไหม สก. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ญาณกถา จบ

นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ปญฺญา ปชานนา วิจโย ปวิจโย ธมฺมวิจโย สลฺลกฺขณา อุปลกฺขณา ปจฺจุปลกฺขณาติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ นนุ อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ปญฺญา ปชานนา วิจโย ฯเปฯ ปจฺจุปลกฺขณาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ปญฺญา ปชานนา วิจโย ฯเปฯ ปจฺจุปลกฺขณา โน วต เร วตฺตพฺเพ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ

สกวาที ญาณไม่มีแก่ปุถุชน หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ความเลือกสรร ความวิจัยธรรม ความกำหนดหมาย ความเข้าไปกำหนด ความเข้าไปกำหนดเฉพาะ ไม่มี แก่ปุถุชน หรือ? @ เทียบ วิ. จุลลวัคค ทุติยภาค ข้อ ๔๑๑ หน้า ๒๘๐ วิ. จุลลวัคค ทุติยภาค ข้อ ๔๘๐ หน้า ๒๐๘ ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ฯลฯ ความเข้าไปกำหนดรู้เฉพาะ ของปุถุชน มีอยู่ มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. หากว่า ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ฯลฯ ความเข้าไปกำหนดเฉพาะของปุถุชน มีอยู่ ก็ต้องไม่กล่าวว่า ญาณไม่มีแก่ปุถุชน

นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ ปุถุชฺชโน ปฐมํ ฌานํ สมาปชฺเชยฺยาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ ปุถุชฺชโน ปฐมํ ฌานํ สมาปชฺเชยฺย โน วต เร วตฺตพฺเพ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ

ส. ญาณไม่มีแก่ปุถุชน หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. ปุถุชนพึงเข้าปฐมฌาน หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. หากว่า ปุถุชนพึงเข้าปฐมฌาน ก็ต้องไม่กล่าวว่า ญาณไม่มีแก่ปุถุชน

.. ปุถุชฺชโน ทุติยํ ฌานํ ฯเปฯ ตติยํ ฌานํ .. จตุตฺถํ ฌานํ ฯเปฯ อากาสานญฺจายตนํ สมาปชฺเชยฺย วิญฺญาณญฺจายตนํ .. อากิญฺจญฺญายตนํ .. เนวสญฺญานาสญฺญายตนํ สมาปชฺเชยฺย ปุถุชฺชโน ทานํ ทเทยฺย ฯเปฯ จีวรํ ทเทยฺย ฯเปฯ ปิณฺฑปาตํ ทเทยฺย เสนาสนํ ทเทยฺย ฯเปฯ คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺยาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ ปุถุชฺชโน คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺย โน วต เร วตฺตพฺเพ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ

ส. ปุถุชนพึงเข้าทุติยฌาน ฯลฯ ตติยฌาน ฯลฯ จตุตถฌาน ฯลฯ พึงเข้าอากาสานัญจายตนะ วิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญา-นาสัญญายตนะ ปุถุชนพึงให้ทาน ฯลฯ พึงให้จีวร ฯลฯ พึงให้บิณฑบาตพึงให้เสนาสนะ ฯลฯ พึงให้คิลานปัจจยเภสัชชบริขาร หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. หากว่า ปุถุชนพึงให้คิลานปัจจยเภสัชชบริขาร ก็ต้องไม่กล่าวว่า ญาณไม่มีแก่ปุถุชน

อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ ปุถุชฺชโน เตน ญาเณน ทุกฺขํ ปริชานาติ สมุทยํ ปชหติ นิโรธํ สจฺฉิกโรติ มคฺคํ ภาเวตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ญาณกถา ฯ --------

ป. ญาณของปุถุชนมีอยู่ หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. ปุถุชน กำหนดรู้ทุกข์ ละสมุทัย กระทำให้แจ้งซึ่งนิโรธ ยังมรรคให้เกิดด้วยญาณนั้น หรือ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ญาณกถา จบ -----------------------------------------------------