๗. เอกฉัตติยเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
สตฺตมํ เอกฉตฺติยตฺเถราปทานํ (๔๕๗)
๔๗|๔๗.๓๗| องฺคารชาตา ปฐวี กุกฺกุฬานุคตา มหิ ปทุมุตฺตโร ภควา อพฺโภกาสมฺหิ จงฺกมิ ฯ |๔๗.๓๘| ปณฺฑรํ ฉตฺตมาทาย อทฺธานํ ปติปชฺชหํ ตตฺถ ทิสฺวาน สมฺพุทฺธํ จิตฺตํ เม อุปปชฺชถ ฯ |๔๗.๓๙| มรีจิโมผุนา ภูมิ องฺคาราว มหี อยํ อุปฏฺฐนฺติ มหาวาตา สรีรกายุเขปนา ฯ |๔๗.๔๐| สีตํ อุณฺหํ วิหนติ วาตาตปนิวารณํ ปฏิคฺคณฺห อิมํ ฉตฺตํ ผสฺสยิสฺสามิ นิพฺพุตึ ฯ |๔๗.๔๑| อนุกมฺปโก การุณิโก ปทุมุตฺตโร มหายโส มม สงฺกปฺปมญฺญาย ปฏิคฺคณฺหิ ตทา ชิโน ฯ |๔๗.๔๒| ตึสกปฺปานิ เทวินฺโท เทวรชฺชมการยึ สตานํ ปญฺจกฺขตฺตุํ จ จกฺกวตฺติ อโหสหํ ฯ |๔๗.๔๓| ปเทสรชฺชํ วิปุลํ คณนาโต อสงฺขยํ อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺเพ สุกตมตฺตโน ฯ |๔๗.๔๔| อยํ เม ปจฺฉิมา ชาติ จริโม วตฺตเต ภโว อชฺชาปิ เสตฉตฺตํ เม สพฺพกาลํ ธรียติ ฯ |๔๗.๔๕| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ ฉตฺตมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ฉตฺตทานสฺสิทํ ผลํ ฯ |๔๗.๔๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๔๗.๔๗| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๔๗.๔๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกฉตฺติโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ เอกฉตฺติยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาชคติวรรคที่ ๔๖ ๕๕๑. อรรถกถาชคติทายกเถราปทาน
พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๑ วรรคที่ ๔๖ ดังต่อไปนี้:-
บทว่า ชคตึ การยึ อหํ ความว่า เราได้ทำระเบียงไว้รอบต้นโพธิพฤกษ์อันอุดม.
อปทานทั้งหมดมีอปทานที่ ๒ เป็นต้นไปที่เหลือมีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาชคติทายกเถราปทาน อรรถกถาชคติวรรคที่ ๔๖ -----------------------------------------------------
อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ ๔๕. วิเภทกิวรรค ๒. โกลทายกเถราปทาน