อ่านตัวบท · ไม่ตีความ

คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ฉบับฉบับมหาจุฬาฯเล่ม ๓๓ ฉบับนี้แบ่ง ๒๔๔ เรื่อง อีกฉบับแบ่ง ๒๕๕ เรื่อง — เทียบตามลำดับไม่ได้ เปิดเล่ม ๓๓ ของฉบับนั้นแสดงอรรถกถา
ฉบับหลวง · บาลี · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ ๗๗

๗. ปุฬินุปปาทกเถราปทาน

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๗1 ข้อ (พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ · พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง)3 ฉบับต้นฉบับพร้อมคำแปล เรียงข้อต่อข้อ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง


ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

สตฺตมํ ปุฬินุปฺปาทกตฺเถราปทานํ (๔๘๗)

|๗๗.๑๑๒| ปพฺพเต หิมวนฺตมฺหิ เทวโล นาม ตาปโส ตตฺถ เม จงฺกโม อาสิ อมนุสฺเสหิ มาปิโต ฯ |๗๗.๑๑๓| ชฏาภารสฺส ภริโต กมณฺฑลุธโร ตทา อุตฺตมตฺถํ คเวสนฺโต ปวนา นิกฺขมึ ตทา ฯ |๗๗.๑๑๔| จุลฺลาสีติสหสฺสานิ สิสฺสา มยฺหํ อุปฏฺฐหุํ สกกมฺมาภิปสุตา วสนฺติ ปวเน ตทา ฯ |๗๗.๑๑๕| อสฺสมา อภินิกฺขมฺม อกํ ปุฬินเจติยํ นานาปุปฺผํ สมาเนตฺวา ตํ เจติยํ อปูชยึ ฯ |๗๗.๑๑๖| ตตฺถ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อสฺสมํ ปวิสามหํ สพฺเพ สิสฺสา สมาคนฺตฺวา เอตมตฺถํ อปุจฺฉิสุํ ฯ |๗๗.๑๑๗| ปุฬิเนน กโต ถูโป ยํ ตฺวํ เทว นมสฺสสิ มยมฺปิ ญาตุมิจฺฉาม ปุฏฺโฐ อาจิกฺข โน ตุวํ ฯ |๗๗.๑๑๘| ทิฏฺฐา โน โว มนฺตปเท จกฺขุมนฺโต มหายสา เต โข อหํ นมสฺสามิ พุทฺธเสฏฺเฐ มหายเส ฯ |๗๗.๑๑๙| กีทิสา เต มหาวีรา สพฺพญฺญู โลกนายกา กถํวณฺณา กถํสีลา กีทิสา เต มหายสา ฯ |๗๗.๑๒๐| พตฺตึสลกฺขณา พุทฺธา จตฺตาริว ทิชาปิจ เนตฺตา โคปขุมา เตสํ ชิญฺชุกผลสนฺนิภา ฯ |๗๗.๑๒๑| คจฺฉมานา จ เต พุทฺธา ยุคมตฺตญฺจ เปกฺขเร น เตสํ ชาณุ นทติ สนฺธิสทฺโท น สุยฺยติ ฯ |๗๗.๑๒๒| คจฺฉมานา จ สุคตา อตุริตาว คจฺฉเร ปฐมํ ทกฺขิณํ ปาทํ พุทฺธานํ เอส ธมฺมตา ฯ |๗๗.๑๒๓| อสมฺภีตา จ เต พุทฺธา มิคราชาว เกสรี เนวุกฺกํเสนฺติ อตฺตานํ โน จ วมฺเภนฺติ ปาณินํ ฯ |๗๗.๑๒๔| มานาติมานโต มุตฺตา สมา สพฺเพสุ ปาณิสุ อนตฺตุกฺกํสกา พุทฺธา พุทฺธานํ เอส ธมฺมตา ฯ |๗๗.๑๒๕| อุปฺปชฺชนฺตา จ สมฺพุทฺธา อาโลกํ ทสฺสยนฺติ เต ฉพฺพิการํ ปกาเสนฺติ เกวลํ วสุธํ อิมํ ฯ |๗๗.๑๒๖| ปสฺสนฺติ นิรยญฺเจเต นิพฺพาติ นิรโย ตทา ปวสฺสติ มหาเมโฆ พุทฺธานํ เอส ธมฺมตา ฯ |๗๗.๑๒๗| อีทิสา เต มหานาคา อตุลา เต มหายสา วณฺณโต อนติกฺกนฺตา อปฺปเมยฺยา ตถาคตา ฯ |๗๗.๑๒๘| อนุโมทึสุ เม วากฺยํ สพฺเพ สิสฺสา สคารวา ตถาว ปฏิปชฺชึสุ ยถาสตฺติ ยถาพลํ ฯ |๗๗.๑๒๙| ปฏิปูเชนฺติ ปุฬินํ เต สกมฺมาภิลาสิโน สทฺทหนฺตา มม วากฺยํ พุทฺธตฺตคตมานสา ฯ |๗๗.๑๓๐| ตทา จวิตฺวา ตุสิตา เทวปุตฺโต มหายโส อุปฺปชฺชิ มาตุกุจฺฉิสฺมึ ทสสหสฺสิ กมฺปถ ฯ |๗๗.๑๓๑| อสฺสมสฺสาวิทูรมฺหิ จงฺกมมฺหิฏฺฐิโต อหํ สพฺเพ สิสฺสา สมาคนฺตฺวา อาคจฺฉุํ มม สนฺติเก ฯ |๗๗.๑๓๒| อุสโภว มหิ นทติ มิคราชาว กุชฺชติ สุํสุมาโรว สฬติ กึ วิปาโก ภวิสฺสติ ฯ |๗๗.๑๓๓| ยํ ปกิตฺเตมิ สมฺพุทฺธํ สิกตา ถูปสนฺติเก โส ทานิ ภควา สตฺถา มาตุกุจฺฉิมุปาคมิ ฯ |๗๗.๑๓๔| เตสํ ธมฺมกถํ กตฺวา กิตฺตยิตฺวา มหามุนึ อุยฺโยเชตฺวา สเก สิสฺเส ปลฺลงฺเก อาภุชึ อหํ ฯ |๗๗.๑๓๕| พลญฺจ วต เม ขีณํ พฺยาธิโก ปรเมนหํ พุทฺธเสฏฺฐํ สริตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๗๗.๑๓๖| สพฺเพ สิสฺสา สมาคนฺตฺวา อกํสุ จิตกํ ตทา กเลวรญฺจ เม คยฺห จิตกํ อภิโรปยุํ ฯ |๗๗.๑๓๗| จิตกํ ปริวาเรตฺวา สีเส กตฺวาน อญฺชลึ โสกสลฺลปเรตา เต วิกนฺทึสุ สมาคตา ฯ |๗๗.๑๓๘| เตสํ ลาลปฺปมานานํ อคมํ จิตกนฺติกํ อหํ อาจริโย ตุยฺหํ มา โสจิตฺถ สุเมธสา ฯ |๗๗.๑๓๙| สทตฺเถ วายเมยฺยาถ รตฺตินฺทิวมตนฺทิตา มา โว ปมตฺตา อหุตฺถ ขโณ โว ปฏิปาทิโต ฯ |๗๗.๑๔๐| สเก สิสฺเสนุสาสิตฺวา เทวโลกํ ปุนาคมึ อฏฺฐารส จ กปฺปานิ เทวโลเก อโหสหํ ฯ |๗๗.๑๔๑| สตานํ ปญฺจกฺขตฺตุญฺจ จกฺกวตฺติ อโหสหํ อเนกสตกฺขตฺตุญฺจ เทวรชฺชํ อการยึ ฯ |๗๗.๑๔๒| อวเสเสสุ กปฺเปสุ โวกิณฺณํ สํสรึ อหํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุปฺปาทสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๗๗.๑๔๓| ยถา โกมุทิเก มาเส พหู ปุปฺผนฺติ ปาทปา ตเถวาหมฺปิ สมเย ปุปฺผิโตมฺหิ มเหสินา ฯ |๗๗.๑๔๔| วิริยํ เม ธุรโธรยฺหํ โยคกฺเขมาธิวาหนํ นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๗๗.๑๔๕| สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ พุทฺธมภิกิตฺตยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ กิตฺตนาย อิทํ ผลํ ฯ |๗๗.๑๔๖| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๗๗.๑๔๗| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๗๗.๑๔๘| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปุฬินุปฺปาทโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ปุฬินุปฺปาทกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อรรถกถา

ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกเปิดหน้าของฉบับนี้

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

๔๘๗. อรรถกถาปุฬินุปปาทกเถราปทาน

พึงทราบเรื่องราวในอปทานที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า จตฺตาลีสทิชาปิ จ ได้แก่ ชื่อว่าทิชา เพราะเกิด ๒ ครั้ง.

อธิบายว่า ชื่อว่าทิชา เพราะฟันที่งอกขึ้นในวัยเป็นเด็กหักไปแล้วงอกขึ้นอีก และฟันเหล่านั้นจึงชื่อว่าทิชา.

ก็การพยากรณ์ในนิทานกถา ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้แล้วในหนหลังแล้วทีเดียว. จบอรรถกถาปุฬินุปปาทกเถราปทาน -----------------------------------------------------

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

pli-siamrath · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ฉบับสยามรัฐ จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/pali/

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง

th-chabab-luang · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๔

ฉบับหลวง จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๕๑๔ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/

อรรถกถาแปลไทย

th-attha-84000 · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ผู้ดำเนินการแจ้ง ๒๕ ส.ค. ๖๙ ว่าได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ตัวบทชุดนี้ · **เป็นคำยืนยันด้วยวาจา ยังไม่มีเอกสารประกอบ** ⇒ ฐานของการเผยแพร่คือวินิจฉัยของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่หลักฐานเอกสาร · สิ่งที่ยังไม่รู้และไม่ได้หายไปเพราะการอนุญาต: **หน้าเว็บไม่ระบุผู้แปล ผู้จัดพิมพ์ หรือปี** จึงยังไม่รู้ว่าเป็นฉบับพิมพ์ของใคร (ที่เชื่อกันคือชุดมหามกุฏราชวิทยาลัย ๙๑ เล่ม ราว พ.ศ. ๒๕๒๕) — การอนุญาตครอบคลุมใครและอะไร จึงยังระบุไม่ได้จนกว่าจะได้เอกสารdocs/legal/PERMISSIONS.md#อรรถกถา