๑. อินทสมานโคตตชาดก

น สนฺถวํ กาปุริเสน กยิรา อริโยนริเยน ปชานมตฺถํ จิรานุวุฏฺโฐปิ กโรติ ปาปํ คโช ยถา อินฺทสมานโคตฺตํ ฯ

บุคคลไม่พึงทำความสนิทสนมกับบุรุษชั่วช้า ท่านผู้เป็นอริยะ รู้ประโยชน์ อยู่ ไม่พึงทำความสนิทสนมกับอนารยชน เพราะอนารยชนนั้น แม้อยู่ ร่วมกันเป็นเวลานาน ก็ย่อมทำบาปกรรม ดุจช้างผู้ทำลายล้างดาบสชื่อ อินทสมานโคตร ฉะนั้น.

ยเทว ชญฺญา สทิโส มมนฺติ สีเลน ปญฺญาย สุเตน จาปิ เตเนว เมตฺตึ กยิราถ สทฺธึ สุโข หเว สปฺปุริเสน สงฺคโมติ ฯ อินฺทสมานโคตฺตชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------

บุคคลพึงรู้บุคคลใดว่า ผู้นี้เช่นเดียวกับเรา โดยศีล ปัญญา และสุตะ พึงทำไมตรีกับบุคคลนั้นนั่นแล เพราะการสมาคมกับสัตบุรุษนำมาซึ่ง ความสุขแท้. จบ อินทสมานโคตตชาดกที่ ๑.