๔. จัมมสาฏกชาดก

กลฺยาณรูโป วตายํ จตุปฺปโท สุภทฺทโก เจว สุเปสโล จ โย พฺราหฺมณํ ชาติมนฺตูปปนฺนํ อปจายติ เมณฺฑวโร ยสสฺสี ฯ

แพะตัวนี้เป็นสัตว์ที่มีท่าทางงดงามดี เป็นที่เจริญใจ และมีศีล น่ารักใคร่ ย่อมเคารพนบนอบพราหมณ์ ผู้สมบูรณ์ด้วยชาติและมนต์ทั้งหลาย นับ ได้ว่า เป็นแพะประเสริฐ มียศศักดิ์.

มา พฺราหฺมณ อิตฺตรทสฺสเนน วิสฺสาสมาปชฺชิ จตุปฺปทสฺส ทฬฺหปฺปหารํ อภิกตฺตุกาโม อวสกฺกติ ทสฺสติ สุปฺปหารํ ฯ

ดูกรพราหมณ์ ท่านอย่าได้ไว้วางใจแก่สัตว์ ๔ เท้า เพียงได้เห็นมันครู่ เดียว มันต้องการจะชนให้ถนัด จึงย่อตัวลงจักชนให้ถนัดถนี่.

อุรุฏฺฐี ภคฺคา ปติโต ขาริภาโร สพฺพํ ภณฺฑํ พฺราหฺมณสฺเสว ภินฺนํ อุโภปิ พาหา ปคฺคเยฺหว กนฺทติ อภิธาวตํ หญฺญติ พฺรหฺมจารึ ฯ

กระดูกขาของพราหมณ์ก็หัก บริขารที่หาบอยู่ก็พลัดตก สิ่งของก็แตก ทำลายหมด พราหมณ์ประคองแขนทั้งสองคร่ำครวญอยู่ว่า โธ่เอ๋ย แพะ มาฆ่าพรหมจารีได้.

เอวํ โส นิหโต เสติ โย อปูชํ ปสํสติ ยถาหมชฺช ปหโต หโต เมณฺเฑน ทุมฺมตีติ ฯ จมฺมสาฏกชาตกํ จตุตฺถํ ฯ ---------

ผู้ใด สรรเสริญบูชาคนที่ไม่ควรบูชา ผู้นั้น จะต้องถูกเขาห้ำหั่นนอนอยู่ เหมือนกับเราผู้มีปัญญาทรามถูกแพะชนเอาในวันนี้. จบ จัมมสาฏกชาดกที่ ๔.